Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

De panelleden: afscheid nemend Gents burgemeester Frank Beke, actrice-schrijfster Halina Reijn (Toneelgroep Amsterdam, Zomergasten, Baantjer én te zien in de film Zwartboek), Knackjournaliste Anna Luyten en Minister van Staat Jos Geysels, wikken en wegen hun oordeel.

ANNA LUYTEN

Anna Luyten is de oudste telg uit een nest van zeven. Opgroeien in zo een groot gezin helpt aanzienlijk haar vermogen tot relativeren. Anna studeert dan ook filosofie.
Naast de nuance van de filosofie, wordt ze aangetrokken tot de fataliteit in het theater en de literatuur. Die passie botviert ze bij de krant De Morgen, waar ze haar eerste stappen zet in de journalistiek als correspondente theater en literatuur.
Al snel ontdekt Anna dat haar pen verder reikt dan enkel het geschreven of gesproken woord. Ze levert enkele opmerkelijke reportages af, waarbij de sterkte van haar portretten opvalt.
Anna leest mensen. Die kwaliteit trekt Michiel Hendryckx enorm aan. Hij vraagt als hoofdredacteur van De Standaard Magazine aan Anna om voor hen te komen werken.
Wat vijven en zessen later werkt Anna op de krant De Standaard, waar ze vaak een team vormt met Michiel als fotograaf. Het klikt en het blijft klikken.
Ondertussen ontpopt Anna zich tot een duizendpoot: van voorzitster voor de Gouden Uil (2000-2006), via teksten voor het theater, tot medewerking aan een sociaal-artistiek project in de Anneessens-wijk in Brussel. Anna woont in een gevangenis en schrijft nu opnieuw voor het weekblad Knack. Haar nageslacht beperkt zich tot twee kinderen.
Klasse, gedrevenheid, en grote liefde voor het boek. Dat is Anna Luyten.

JOS GEYSELS

Jos Geysels (Turnhout, 20 september 1952) is een Vlaams politicus. Als partijsecretaris en politiek secretaris was Geysels jarenlang een voorman van de Vlaamse politieke partij Agalev.
Geysels was een geëngageerd student in de jaren ‘60. Hij studeerde sociologie aan de universiteit van Antwerpen en demonstreerde mee in de antirakettenbetogingen van 1968. In 1987 werd hij voor de eerste keer verkozen als volksvertegenwoordiger. Enkele jaren later lag hij mee aan de basis van het cordon sanitaire dat in 1991 werd afgesloten tegen het Vlaams Blok. In 1995 werd hij verkozen voor het Vlaams Parlement, waar hij fractievoorzitter werd voor Agalev. In 1997 werd hij politiek secretaris van Agalev. In 1999 boekte zijn partij een belangrijke verkiezingswinst, waar de eerste regeringsdeelname uit de geschiedenis van de partij op volgde. Geysels werd echter geen minister maar bleef als politiek secretaris de partij leiden. Op 28 januari 2002 kreeg hij de titel van Minister van Staat.
Na het verlies van Agalev in de federale verkiezingen van 18 mei 2003, nam hij op 20 mei ontslag uit zijn functie van politiek secretaris. De partij werd op 15 november 2003 omgevormd tot Groen! met Vera Dua als eerste voorzitster. In 2005 werd Geysels aangesteld tot speciaal ambassadeur voor ‘Institution Building’ onder Verhofstadt II. In landen die recentelijk getroffen zijn door oorlogen (zoals Rwanda), gaat hij na hoe België ondersteuning kan bieden voor de wederopbouw van hun staatsstructuur.
Jos Geysels publiceert regelmatig, oa. in de krant De Morgen.

FRANK BEKE

Frank Beke – “de beste burgemeester van Vlaanderen” – werd geboren te Gent, in een socialistisch apothekersgezin. Hij volgde het Atheneum aan de Ottogracht te Gent, een onderdeel van het Koninklijk Atheneum Voskenslaan, en studeerde vervolgens aan de Rijksuniversiteit Gent, waar hij koos voor Germaanse Filologie (Nederlands-Engels-Duits). Later volgde hij net als vele andere politici een licentie Pers- en Communicatiewetenschappen.
Reeds als jongeling engageerde hij zich binnen de Mutualiteit der Jonge Arbeiders (MJA) en later – samen met Luc Van den Bossche – bij de pas opgerichte Jongsocialisten. In 1968 deed hij zijn eerste werkervaring op, als leraar algemene vakken bij de inmiddels verdwenen school SIHS. In 1970-1971 vervulde hij zijn militaire dienst bij het 6de genie-bataljon in het Duitse Keulen. Vervolgens werd hij in 1971 assistent bij de professoren Frans Van Isacker en Jan Briers aan de RUG, en in 1973 werd hij opnieuw leraar, deze keer bij de Kunsthumaniora van het Rijk, en twee jaar later (1975) in het KTA Gent. In 1977 ging hij binnen de socialistische beweging werken als gedetacheerde leerkracht bij de Jongsocialisten. In 1980 deed Beke als voorlichter van de socialistische fractie binnen het College van Burgemeester en Schepenen van Gent zijn eerste ervaring in de plaatselijke politiek op.
Bij de gemeentraadsverkiezingen van 1982 stond hij voor de socialisten op de twaalfde plaats. Nadat de verkiezingen in 1983 waren over gedaan, behaalde de SP (de latere SP.A) een grote overwinning. Ook Beke behaalde een zetel. De SP kwam echter toch in de oppositie terecht. In 1988 werd Gilbert Temmerman de eerste socialistische burgemeester. Beke werd schepen van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening.
In 1994 trok Temmerman zich terug en werd Beke lijsttrekker. Hij werd burgemeester met een nipte overwinning van 136 stemmmen. Zes jaar later, in 2000, deed hij zijn overwinning over met overtuigende cijfers: 25% voor de partij en een persoonlijke score van meer dan 20.000 voorkeurstemmen. Beke is de huidige burgemeester van Gent.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 is Beke geen kandidaat-burgemeester meer. Hij stopt zijn politieke carrière. Beke duwt wel nog de Gentse SP.A lijst.
Frank Beke bracht zonet een boek uit ; Mijn Gent. Het is een vlot leesbaar boek over wandelingen in twaalf wijken, die tegelijk dienen als kapstok om telkens een ander thema te behandelen. Op die manier is het een uitzonderlijk helder, interessante gids geworden om de stad verder te ontdekken.

HALINA REIJN

Tijdens haar opleiding aan de Toneelacademie Maastricht werd Halina Reijn ontdekt door regisseur Theu Boermans van toneelgroep De Trust. Onder zijn leiding vertolkte ze de rol van Ophelia in Shakespeares Hamlet en speelde zij Lulu in het gelijknamige toneelstuk van Ibsen. Voor haar rol in Fucking and Shopping ontving zij in 1998 de Colombina voor de beste vrouwelijke bijrol.
In 2003 werd zij uitgenodigd om deel uit te maken van Toneelgroep Amsterdam. Ze was te zien in o.a. Con Amore, Drie Zusters en Huis van de toekomst. Dit seizoen speelt Halina Reijn in Het temmen van de feeks, Hedda Gabler, Oresteia en Rouw siert Electra.
Hoewel haar passie bij het theater ligt, speelde zij diverse rollen in Nederlandse speelfilms. Zo is zij te zien in Zus & Zo van Paula van der Oest, Grimm van Alex van Warmerdam en nu dus ook in Zwartboek, de blockbuster van Paul Verhoeven.
Vorig jaar verscheen haar debuutroman Prinsesje Nooitgenoeg over een succesvolle actrice die probeert te ontkomen aan de leegheid en het gebrek aan idealen die ze bij haar vrienden/generatiegenoten en bij zichzelf constateert.
Op 20 augustus jl was Halina Reijn de centrale gast in het bejubelde VPRO-tv programma Zomergasten. Later dit seizoen is zij ook te zien in Oresteia naar Aischylos, een coproductie tussen Toneelgroep Amsterdam en NTGent in een regie van Johan Simons.

MUZIEK & DANS: ’t SCHOON VERTIER

Majorettes, French Cancan, fanfare, feest, show, kermis, ritme, ponponnen en batons, uniformen, flosjen en pluimen, parels en pailletten.
(’t Schoon Vertier)

Vandaag was het de beurt aan ’t Schoon Vertier om vóór en tussen de concerten de bezoekers te verblijden op een amusante muzikale verpozing. Deze maal met majorettes en met Alan Muller die zich outte als (pas op: tongbreker!) fan van fanfaremuziek, én als componist van een aardig stukje harmonie. Voor de geïnteresseerden: ’t Schoon Vertier huisvest de majoretten met de kortste rokjes van ’t land en zijn deze zomer nog te zien als afsluiter van Theater Aan Zee.
(belpop.com)

‘t schoon vertier