Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

‘Union Atlantic’ van Adam Haslett

Een meesterlijk, meedogenloos portret van onze tijd!

In Union Atlantic staat het conflict tussen een jonge bankier, Doug Fanning, en een gepensioneerde lerares, Charlotte Graves, centraal. Wanneer Doug een enorme villa bouwt op het land dat Charlottes opa doneerde aan het stadje Finden, Massachusetts, besluit zij hem voor de rechter te dagen. Als manager van de Union Atlantic-bank, een groot financieel concern, is Doug direct verantwoordelijk voor het voortbestaan van het bedrijf. Nota bene Charlottes broer, Henry Graves, moet als directeur van de Federal Reserve Bank van New York een oogje in het zeil houden op Union Atlantic en zijn hele financiële systeem. Uiteindelijk wordt ook Nate Fuller – een lastige eindexamenscholier die onbewust sterke emoties losmaakt bij zowel Doug als Charlotte – bij het intensieve conflict betrokken.

Union Atlantic is onweerstaanbaar, fantasierijk en geestig.

Bron = Uitgeverij Atlas

”Is Union Atlantic al indrukkwekkend door het tijdsbeeld dat er ogenschijnlijk soepel in wordt geschetst, en door de beschrijving van de zorgen van Henry en het conflict tussen Doug en Charlotte, met Nate zien we ook weer helemaal de kwaliteiten aan de oppervlakte komen die Haslett in zijn verhalenbundel [Je bent geen vreemde hier] demonstreerde.” (Het Parool)

‘Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt)’ van Ivo Victoria

Meer dan vijfentwintig jaar na zijn laatste ontmoeting met zijn jeugdvriend Dries, keert het personage Ivo Victoria terug naar zijn geboortedorp Edegem. De reden: Ivo wil Dries een leugen opbiechten, de leugen waarop hun jeugdvriendschap is gebaseerd.
Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt) is het verhaal van een man van halverwege de dertig die vaststelt dat zijn hele leven tot dan een herhaling van (verkeerde) zetten is geweest. Het is een ontroerende, bitterzoete en bij vlagen wrange bespiegeling over vriendschap, afkomst, de loop des levens en de geringe invloed die we daarop hebben. Tegelijkertijd geeft het een prachtig beeld van een Vlaams dorpje in de jaren zeventig.
Ivo Victoria is een opmerkelijk literair talent. Zijn gevoel voor sfeer, originele beeldende taalgebruik en trefzekere beschrijvingen maken van Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min twaalfjarigen won (en dat het me spijt) een authentieke en overtuigende roman.

Bron = Ambo Anthos

”Zonder krachtpatserij – maar puur op talent – palmt hij de lezer in. Resultaat: een debuut dat torenhoog uitsteekt boven de rest.” (De Morgen)
”Stelt geen seconde teleur. (...) Meesterlijke stijlbeheersing.” (Humo)
”Bruist van literaire energie en frisheid (...) Origineel, wild, onbesuisd (...) Victoria is een debutant die in één keer raak schiet; hier heeft iemand zijn stem gevonden.” (Het Parool)

‘De Grens’ van Riikka Pulkkinen

Riikka Pulkkinen (1980) studeert literatuur en filosofie aan de universiteit van Helsinki. Het meest geniet ze van tragische verhalen, van dansen, en van mei in Noord-Finland, waar ze vandaan komt. De grens is haar debuutroman.

Anja Aropalo, een 53-jarige literatuurprofessor, heeft haar aan alzheimer lijdende man een belofte gedaan: ze zal hem helpen met sterven als hij zich niets meer herinnert.
Tegelijkertijd geeft de nicht van Anja, de zestienjarige Mari, zich vol jeugdig vuur over aan haar verliefdheid voor haar leraar Fins, die haar gevoelens verrassend genoeg beantwoordt. Tijdens hun onconventionele relatie vervagen de grenzen tussen goed en fout.
Hoeveel verantwoordelijkheid kun je dragen voor een ander? Kunnen de wet, diepgekoesterde verlangens en de drang om het juiste te doen ooit samenvallen in een mensenleven? Pulkkinens scherpzinnige roman beschrijft menselijke tragedies die subtiel met elkaar vervlochten zijn en nog lang blijven nazinderen.

Bron = De Arbeiderspers

”Gezocht en gevonden: de vrouwelijke tegenhanger van Paolo Giordano, het sexy brein achter ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’. Riikka Pulkkinen is even jong, aantrekkelijk én intelligent. Haar debuut ‘De grens’ (De Arbeiderspers) is in haar eigen Finland een dikke hit, net zoals Giordano’s priemgetallen in Italië. Die is na zijn thuisland aan de verovering van de wereld begonnen; zo ver is Pulkkinen nog niet, maar ze heeft er wel de troeven voor. Niet in de laatste plaats een verrassend straf boek.” (Humo)