Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

‘I have no thoughts, and this is one of them’ is naar vorm een zeer eenvoudige voorstelling. Een vrouw, Claire Marshall in dit geval, staat alleen op een bijna leeg podium en zegt in een lange, haast oneindige opsomming wat ze niet wil. Wat ze niet wil dat er met haar gebeurt, wat ze niet zal doen, waar ze niet aan zal deelnemen. Het is een lijst van bezweringen, voornemens, fragmenten van gedachten. De duizenden geboden van het hedendaagse leven.

De wil tot samenwerken tussen Tine Van Aerschot en Claire Marshall is bijna organisch gegroeid. Beiden werken ze al jaren in het hedendaagse internationale platform van de podiumkunsten. Het is ook in deze wereld dat ze mekaar regelmatig kruisen en ontmoeten. Het is ook in deze omgeving dat ze zich artistiek ontwikkelen en een artistieke taal delen. In deze context is Engels de voertaal. De tekst wordt in het Engels geschreven en opgevoerd en het is door die keuze dat deze beide actoren in staat zijn om mekaar uit te dagen, te testen, aan te vullen en te helpen.

De tekst is een lange stroom van bijna gedachten, van bijna commentaren en van bijna vragen. Je bent geboren in een modaal, burgerlijk gezin ergens in de westerse wereld. Je bent in de helft van je leven, of dat denk je. Je hebt een redelijke scholing en je hebt een veelheid aan informatie en kansen of zo voelt het. Je bent een verstandige vrouw met een mooi verleden en een mooie toekomst of zo lijkt het. Je bent ongelooflijk gelukkig of zo moet het.

En het enige wat je doet is: je vraagt je af. Je vraagt je af waarom. Waarom is het zoals het is? Waarom begrijp je het niet? Waarom weet je geen enkel antwoord, waarom geloof je geen enkel antwoord, waarom is alles wat “weet” zo onwaarschijnlijk?
Waarom voel je je zo verwant met andere vraagstellers?

‘I have no thoughts, and this is one of them’ gaat over het opmaken van de persoonlijke balans op een bepaald tijdstip in een leven. Een leven dat zich ontplooit in een wereld en zich ook spiegelt aan die wereld. Deze monoloog gaat na in hoeverre men vat heeft op het eigen leven en hoeveel er moet ondergaan worden. En als er ondergaan wordt, hoeveel meer of minder zou er ondergaan worden als dat leven zich elders zou afspelen.

Hoewel ‘I have no thoughts, and this is one of them’ vertrekt vanuit het kleine, het onbelangrijke van de persoonlijke ervaringen en frustraties, probeert deze voorstelling de confrontatie aan te gaan met het universele, het algemene en het grotere. Deze tekst dwaalt over heden, verleden en toekomst en legt de nadruk op de veranderende betekenis van de dingen. Deze tekst gaat over ondergaan en ondernemen, over doelbewust handelen en over toeval, over de mogelijkheid en de onmogelijkheid om invloed uit te oefenen. In deze tekst botst de realiteit met de waarheid, worden herinneringen teruggevonden en gemaakt. Deze tekst is een verhaal van ervaringen en bedenkingen van empathie en proberen te begrijpen, van ordenen en herschikken, van constante verandering.

Aan de hand van negaties, een steeds terugkomende strakke zinsconstructie, slingert deze voorstelling van onderwerp naar onderwerp, en probeert een vooropgestelde levensloop te ontwrichten, het lot te beheersen.