Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

i!2 heet de nieuwe choreografie van Arco Renz. Het letterbeeld verraadt dat dit stuk gaat over twee tegengestelde maar verwante dingen, de ‘i’ en de ’!’. En dat blijkt ook: twee vrouwen, Lisbeth Gruwez en Melanie Lane, evolueren samen in een vreemde schemerwereld. De belichting van Jan Maertens, een grid tl-buizen die in- en uitfaden, bepaalt samen met de elektronische, soms loeiharde score van Marc Appart de sfeer. De danseressen lijken te zweven in een dikke massa van licht en klank. Een matrix noemt Renz dat zelf.
De twee vrouwen verschillen sterk, zelfs wanneer ze liggend op de grond ‘dansen’. De verschillen nemen toe als ze apart het podium nemen. Gruwez gooit zich voluit in de strijd met heftige, soms ongewone bewegingen. Ze beweegt bijvoorbeeld voort op haar knieën alsof ze zevenmijlslaarzen droeg. Lane is gedetailleerder, preciezer maar ook minder overrompelend. Dat alles kon materiaal zijn voor een even boeiend stuk als Bullitt, het eerdere meesterwerkje van Renz. Hij gooit het hier over een andere, meer metaforische boeg, met scènes waarin de danseressen iets lijken te willen vertellen. Het valt echter moeilijk te achterhalen wat hij precies wil zeggen. Het programma spreekt o.a. over ontmoetingen tussen mensen die bekneld zitten in hun maatschappelijke kader, maar dat is bij het kijken niet evident. De verhalende scènes worden dan irritante raadsels. Die mix van pure dans en metaforen of ideeën zou Renz scherper moeten krijgen.

• www.demorgen.be