- All comments
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Bittova en Petrova
Alhoewel ik er zelf naar uitkeek ,was het toch bang afwachten hoe de ontmoeting tussen de Tsjechische violiste en stemperformer Iva Bittova en Evelina Petrova, de Russische al even virtuoze accordeoniste en ook indrukwekkend met de stem, zou verlopen. Aanvankelijk was gepland dat ze elkaar in maart zouden treffen in Wenen en daar een aantal dagen samenwerken. Maar ik kreeg helaas de kalenders van beide dames niet op elkaar afgestemd. Iva was druk bezig een serie concerten af te werken, een ook Evelina had het druk met concerten in Rusland en daarbuiten. Evelina had een aantal partituren en bijhorende muziek naar Iva opgestuurd en ze hadden wat over en weer gemaild, om een en ander af te spreken.
UIteindelijk onmoetten ze elkaar vorige zaterdag 14 april, één dag voor hun concert in de theaterzaal. Het ging er hartelijk aan toe. Ze musiceerden in het foyer van de theaterzaal, met de balkondeur open zodanig dat ze af en toe van de zon konden genieten. Iva improviseerde vrolijk op de composities van Evelina. Deze had een aantal nieuwe stukken gecomponeerd ,gebaseerd op oude Russische vrouwenrituelen uit huwelijks- en begrafenisceremonies. Er zaten ook een aantal heksenverhalen tussen. Rituelen die de Russische ziel perfect vatten en waarbij de gemoedstemmingen van droevig naar vrolijk snel wisselen. Leuk materiaal voor twee muzikanten die graag experimenteren met klank en performance.
Het concert was mooi. Na twee korte solo’s, waarin beiden hun kunnen toonden en even grabbelden in hun repertoire, bleven Iva en Evelina voor de rest van de set samen op het podium. Bepaalde stukken werden samen vertolkt, en bij andere wisselenden ze elkaar af. Het concert had een hoog performance gehalte. Beiden lieten hun stemmen de vrije loop en kirden, brabbelden, fluisterden en schreeuwden tegen elkaar. Bij momenten was er heel teder samenspel tussen viool en accordeon en ook vocaal waren er een aantal hoogstandjes.
Het is niet altijd evident om als programmeur twee muzikanten bij elkaar te brengen. Je moet er hoedanook omzichtig mee omspringen. Ook al lijkt het op een eerste zicht een perfect match- het gaat over persoonlijkheden en die kunnen altijd clashen. Bij Bittova en Petrova leek het een goede keuze. Het was voor beiden verrijkend, ook al hebben ze gemerkt dat ze er andere werkwijzen op na houden (Iva werkt veel meer vanuit improvisatie terwijl Evelina meer vanuit compositie vertrekt). In ieder geval een mooi afscheid van Iva nu ze voorgoed naar de Verenigde Staten vertrekt en we haar waarschijnlijk niet meer zo vaak over de vloer krijgen (hebben samen even geteld hoeveel concerten ze in Vooruit had gespeeld en we kwamen op 9 uit, maar t kunnen er ook 10 zijn).
Het concert kreeg een Four stars recensies in De Morgen.
We blijven hen volgen…..
ReplyKeep this (0)
Warm aanbevolen door Five For Students
Deze voorstelling stond op nr. 4 in de Studenten-Top-5 (april) van Five For Students, maw warm aanbevolen voor en door studenten.
FIVE FOR STUDENTSde volledige Top 5 vind je op hun enige echte myspace
- Tags
- Five For Students
- Myspace
- studenten
- top vijf
ReplyKeep this (0)
RUWE PARELS IN DE VOORUIT
Het werd aangekondigd als een unicum… Twee dames met een – bijna beangstigend – parallel verleden: klassieke opleiding, beïnvloed door volksmuziek, theater kneedde hen tot doorleefde actrices… maar de zangeres-violiste uit Moravië en de zangeres-accordeoniste uit Sint-Petersburg hadden nog nooit van elkaar gehoord. Vooruit bracht ze samen. Daags voor het optreden ontmoetten de geestesgenoten elkaar – bijna niet te geloven voor wie het concert zag. Naar verluidt een emotionele ontmoeting. Herkenning en bewondering. Een rode draad die doorliep doorheen het concert.
ReplyNa twee solonummers versmelte de muziek van Bittova zich rimpelloos met die van Petrova. De viool droeg eens de accordeon en liet zich er dan weer door dragen, het meisje krijste tegen de heks alsof ze nog nooit iets anders had gedaan. Gillen en brullen was nooit zo melodieus bevreemdend. Hun stampen verpulverde de zaal. Doodjammer dan ook dat de magie even – in het midden van het optreden, toen Bittova zelf er ging bij zitten – doorprikt werd door ongeïnspireerde herkauwing. Maar Bittova en Petreova zijn raskunstenaars, laten zich niet genadeloos ontmaskeren, huilend, zingend en grappend kruipen ze recht en laten het optreden tot een ongekende hoogte uitstijgen. Verdwaasd, overdonderd door zoveel meesterlijke damesklasse blijft het publiek achter.
Keep this (0)
Verrassende tandem
Ondanks een vrij hoge toegankelijkheidsdrempel – vermoedelijk meer omwille van het uitgesproken Slavische karakter dan om de nogal verrassende line-up of om eender welke andere reden – was de onverdroten toeschouwer zondag 15/04 jl., ongetwijfeld getuige van twee prettig gestoorde dames die uitblonken in zelden gehoord noch gezien theatraal en vocaal talent (ik spreek voor mezelf) en in hun vakgebied ongetwijfeld behorend tot de absoltue top.Hoewel de combinatie van de twee meesterlijke vertolkers van het “Slavische lied” zonder meer een intrigerend en geslaagd experiment bleek, was de individuele performance van deze theathergodinnen allerminst van een lagere orde. Geen punt van kritiek, slechts een onschuldige en uiterst persoonlijke kantmelding is het feit dat de toeschouwer zich ondanks de uiterst expressieve en veelzeggende lichaamstaal, slechts ten dele heeft kunnen inleven in de nummers en bijgevolg onvoldoende diep wist door te dringen tot de kern van de dramatiek bij gebrek aan een vertaling van de teksten. Meer dan een natuurlijk neveneffect van de keuze van de toehoorder om een dergelijk programma bij te wonen was dit echter niet. Als klankfetisjist kan ik me nauwelijks minder lovend uitlaten over de soundmix en, al is dit slechts de verdienste van de voortreffelijke akoustische eigenschappen van de concertzaal, ook de nummers in unplugged versie deden bij wijlen de meest hardnekkige van mijn schaarse rugharen rechtop staan. Kortom, een belevenis die ondanks mijn aanvankelijk sceptisisme de moeite waard was beleefd te worden.
ReplyKeep this (0)