Belgisch kunstenaar Lawrence Malstaf betrekt de toeschouwer graag actief in zijn performances. Op het Time Festival 2005 liet hij de bezoekers plaatsnemen middenin een tornado rondvliegend piepschuim en liet hij borden uiteen spatten net boven hun gezicht. In Shrink verpakte hij de toeschouwer dan weer vacuüm.
Ook Compass werkt fel op de zintuiglijke ervaring van de bezoeker. Compass is een lichaamsextensie; een soort mechanische zwemband alias GPS. Je kunt vrij rondlopen, maar via een onzichtbare verbinding met een magnetisch veld tracht de band je bewegingen te sturen en te coördineren. Aan de bezoeker om te beslissen of hij zich laat manipuleren en de machine volgt of zijn eigen koers verder zet…
Wie liever aan de kant toekijkt, kan aangenaam verrast worden door hoe elke ‘performer’ anders reageert op het Compass.
- Tags
- homo futuris
- installatie
- kunst en wetenschap
- technologie
- toekomst
- Artists
- Lawrence Malstaf
- Wim Lybaert
Ook tijdens Homo Futuris: Wim Lybaert – Compass – lezing
