- All comments
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Hacking public space?
Vorig jaar zetten Vooruit en het S.M.A.K. nog een project op poten waarin kunstenaars “inbraken” in de publieke ruimte. Datzelfde concept lijkt nu aanwezig in van Weldens ‘Saturn II’, waarin hij acteurs op verschillende plaatsen in de stad liet plaatsnemen, die de toeschouwers via een aantal verrekijkers op het dak van campus Kantienberg (Hogeschool Gent) in de gaten kunnen houden. Mijn persoonlijke voorkeur ging uit naar de dame langs de ring en de man in de Zwijnaardse steenweg, die midden op het trottoir staat en zo menig voetganger hindert. Bijzonder grappig om zien.
De locatie is bovendien erg de moeite: er is een mooi zicht op de daken van Gent en het bespieden van mensen is ook gewoon leuk. Zeker eens een ervaring om mee te pikken, kortom. Zelf hadden we wat last van de mist, maar het zicht op Gent werd er alleen maar mysterieuzer door. Ideaal ook dat deze actie kadert in Pay What You Want, zodanig dat je je onmogelijk bekocht kunt voelen.
ReplyKeep this (0)
Ik zie, ik zie ... wat jij niet ziet.
Op het dak van de Kantienberg kon je door negen verrekijkers gluren naar enkele vooraf bepaalde panorama’s. Op sommige plaatsen stonden ‘acteurs’ die iets kleins doen, zoals een rondje draaien of kleine passen naar voor of achter doen. Het leuke is echter de reacties van toevallige passanten daarop. Bij mij waren er bijvoorbeeld twee jonge gasten die de vrouw langs de ring voorbij liepen die haar eventjes verbaasd bleven aan kijken. De man op de Zwijnaardsesteenweg stond tegen een deur aan te kijken en voorbijgangers of –fietsers keken hem nieuwsgierig aan. Ondertussen voel jij je een echte voyeur, want niemand van die mensen – behalve de acteurs natuurlijk – weet dat je hun bespiedt. Je voelt je op een veilige afstand en vindt het leuk om door dit kleine piepgaatje te kijken. Mij deed het ook denken aan de situatie als je een vliegtuig voorbij ziet vliegen vanuit je raam. Dan vraag ik mij af waar ze naartoe gaan en wens ik ze een prettige reis toe. Niemand op dat vliegtuig denkt op dat moment dat iemand naar hun zit te staren.
ReplyKeep this (0)