- All comments
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Blacc is Back!
Black Music is terug van weggeweest! Ooit wel eens willen weten hoe het geweest moet zijn “back in the days” van Ray Charles en co? Dan is Aloe Blacc een heuse aanrader! Na Amy Winehouse (‘Rehab’, ‘Back to Black’, ‘Valerie’, ‘You know I’m no good’), Alesha Dixon (‘the boy does nothing’), Duffy (‘Mercy’, ‘Rain on your parade’) e.a. brengt ook Aloe Blacc je terug de liefde voor originele Soul Music bij!
Het voorprogramma van On-point Records zat al meteen strak. Dit jonge, Belgische hiphopgroepje overbluft je zowel instrumentaal als met zangtalent. De zaal was al meteen in de juiste sfeer gebracht. En dat was nog maar een voorsmaakje. Want niet veel later stond de nieuwe hiphop-sensatie, Alloe Blacc, on stage. Na een lange instrumentale intro die de spanning er duidelijk moest inhouden, werd Blacc ingeleid door het begindeuntje van het welgekende nummer ‘I need a dollar’ … Edoch, was dit niet het eerste nummer. Na een redelijk onbekend repertoire gebracht te hebben waarmee hij me talloze keren wist te treffen met zijn muzikaal talent, kwam eindelijk de grote hit. Geloof me vrij als ik je zeg dat de zaal in extase ging. Niet alleen omdat het een hit was, maar omdat Blacc een ware entertainer is! Via een constante interactie met het publiek kon je gewoon niet blijven stilstaan. Op een gegeven moment riep hij luidkeels in zijn micro: “Now we’re gonna do it old style!” waarbij het publiek een middenrif moest vrijhouden waarin men één voor één een solo-dansact mocht gaan uitvoeren. Het publiek ging uit het dak! Na zijn hitnummer zette hij zijn show verder door bekende nummers van o.a. Bob Marley (No woman, no cry) en Micheal Jackson (Billy Jean) in heel soulvolle versie naar voren te brengen. Zijn afsluiters waren eerder enkele intieme nummers die de zaal met een goed gemoed naar huis stuurden.
Aloe Blacc, you were worth all your dollars!
ReplyKeep this (0)
Aloe Blacc gemist? Lees de recensies van zijn concert door damusic.be en Cutting Edge.
ReplyKeep this (0)
De profeet van de liefde
“Diene Aloe Blacc is een janet! Hij heeft hij genen dollar nodig, hij heet er genoeg!” aldus een toevallige passant die mijn weg kruiste na afloop van het concert. Toegegeven, meningen durven al eens te verschillen, alleen jammer dat de erkenning van genialiteit vaak een persoonlijke kwestie blijkt te zijn. Zeker nu dit genre eindelijk weer eens een opleving kent!
ReplyVooreerst dien ik toch nog even te stellen hoe geweldig het voorprogramma van on-point records was! Deze twee bands maakten het publiek warm en zetten de juiste sfeer voor Meneer Blacc. Uiteraard liet de hoofdact zich niet kennen. Ondanks het feit dat hij zijn succes dusver vooral moest hebben van zijn ene hitje “I need a dollar, dollar, dollar is what I need”, slaagde hij erin menige aanwezige te verbazen met wat hij verder deed. Behalve het feit dat hij zijn hit van stijl tot stijl deed overgaan en ons duidelijk maakte welke andere bekende nummers nog op deze harmonie konden passen, zette hij ook enkele zeer overtuigende covers neer. Zeg nu eerlijk, wie zou zich ooit een soulversie van ‘Basket case’ van Greenday kunnen inbeelden, ware het niet dat je het Aloe Blacc al eens voortreffelijk had horen doen? Ook ‘Billie Jean’ van Michael Jackson, moest eraan geloven. Weerom met succes! Gedurfde keuzes, maar zeer mooi gebracht.
Behalve muzikaal plezier zorgt Aloe ook voor voldoende dansvertier. Aangekondigd door “now, we’re gonna do it old school!”, waant hij zich even Mozes, splitst het publiek en maakt plaats voor iedereen die daarvoor niet had kunnen bewegen zonder al eens een kont- of elleboogstoot van een nabije dansfanaat te krijgen. Dankuwel daarvoor!
Als profeet van de liefde geeft de zanger zich ook volledig en verkondigt zijn boodschap vol ‘love and hapinness’, met ondersteuning van de gelijknamige hit van Al Green. Ook dit doet hij met overtuiging en geeft je zo – ondanks het prekende gospelgevoel dat dit opwekt – een goed gevoel mee naar huis.
Opmerkelijk is dat dit soort muziek hier toch eerder een aangelegenheid voor mannen blijkt, althans toch aan de opkomst van menig manvolk in het publiek en op het podium – voorprogramma meegerekend – te oordelen. Maar dames, laat u niet kennen! De ware funkers onder u wisten maar al te goed waar ze zondagavond zeventien oktober moesten zijn, op het concert van Aloe Blacc! En terecht!
Keep this (0)
Aloe Aloe
Vibes, rythm en soul: naast Son of a Preacher Man en band prominente gasten op een stevig feestje. Maandagmorgen leek nog veraf, iets wat de man in het clownspakje graag zo wilde houden en daarom caramellen lichaam en stem in de soulstrijd gooide. Resultaat: een coctail van funk-a-delic grooves, zoetgevoosd of snedig, op een perfect opgemaakt bedje van love en happiness.
Het publiek wist zijn skills best te appreciëren (beste bewijsstuk: een kolkende massa lichamen) maar na verloop van tijd ging het plaatje lichtjes aan het kraken. Dat-ie een dollar nodig had was onderwijl wel al geweten, daarvoor hoefde Aloe zijn lijfspreuk niet tot vervelens toe te herhalen. En leuk hoor die covers, maar na Billy Jean was het voor mij wel al voldoende. Zijn boodschap van vrede lag er ook net iéts te dik opgesmeerd, waardoor het podium stilaan op een commercieel soulcircus ging lijken.
Niettemin: sterk staaltje kunnen, ‘I need a dollar’ blijft ondanks alles een aangename hersenpanplakker en voor wie door de opsmuk niet meer kon uitmaken wat de man nu zelf eigenlijk in huis heeft is Blaccs ‘Good Things’ een echte aanrader.
ReplyKeep this (0)