Hadden de Italiaanse kopstukken van de geëngageerde kunst dan allebei het zot in hun kop gekregen? Pasoline maakte Il Decamerone, Dario Fo zijn Obscene Fabels. Beiden bestormden zij daarin de taboe verklaarde burcht die de schaamstreek is. Er zat echter meer achter dan twee oude bokken die ook wel eens een groen blaadje lusten. Geen beste maatjes zijnde (Pasolini schreef ooit over Fo: ”Hij is een pest voor het theater, maar hij is en blijft Fo.”), stootten zij toch door naar dezelfde fundamenten van onze zichzelf als welvoegelijk omschrijvende maatschappij: de hypocrisie van een moraal die seksualiteit tot zonde verheft om er de ware vunzigheden als corruptie, uitbuiting, politiek machtsspel en oorlogsindustrie beter achter te kunnen verbergen.
En hoe reageerde het volk op die onderdrukking van de ‘geneugten des levens’? Met schuine verhalen, natuurlijk. En de hedendaagse jongleur Jan Decleir vertelt die oeroude verhalen op de manier van duizend jaar geleden: met het ganse lijf, met volle stem.
- Tags
- 25 jaar Vooruit
- hoogtepunt
- Obscene Fabels
- Artists
- Jan Decleir
- Dario Fo
Naar aanleiding van 25 jaar Kunstencentrum Vooruit (september 2007) doken we in het archief en de “mondelinge geschiedenis”. De hoogtepunten uit het verhaal van Vooruit, blazen we hier nieuw leven in.
Was jij erbij? Bewaar jij ook goede (of minder goede) herinneringen aan dit moment? Heb je nog je toegangsticket of een foto? Laat het ons weten! (via de Vooruit Community)
