- All comments
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Dream a little dream of me
Ik keek uit naar de voorstelling van Superamas. Behalve de vele positieve reacties ik over hen gehoord heb, vond ik het concept over dromen ook zeer fascinerend.
ReplyDe presentator – die ons doorheen het stuk begeleidde – heette ons hartelijk welkom bij aanvang van het stuk. Eerst was er op een groot scherm een chatgesprek tussen telkens vier internationale mensen. Op een stereotiepe manier – het naïeve poolse meisje, de koele kikker, de gladde Italiaan, ... werden de rollen gespeeld. Pas achteraf begreep het publiek dat het opgezet spel was. Men zag de personages op scène achter een scherm hun tekst inspreken. Daarmee wouden ze op een grappige manier aantonen hoe de werkelijkheid verdraaid kan worden
Het publiek werd op een interactieve wijze betrokken bij het toneelstuk. Mensen mochten hun hand opsteken om hun dromen te vertellen en uitgevoerd te zien. Ik dacht lang na over een droom, maar was wat te verlegen – het gaat tenslotte om dromen dat je deelt met een hele groep ongekende mensen! – om zelf mijn hand op te steken. Jammer want wat ze uiteindelijk met de dromen deden, was wel inventief.
De hele voorstelling lang werd er afgewisseld tussen film en performance. Het filmpje dat in Vooruit was opgenomen, voldeed aan het idee van een droom. Men zag een wirwar van beelden die narratief onsamenhangend met elkaar verbonden waren. Het was alsof je het zelf droomde – verhalen die door elkaar lopen en uiteindelijk weinig betekenis hebben. Het typische vervormen van gezichten van personen werd ook in het filmpje opgenomen.
De personages kwamen dan opeens weer voor op de scène zelf. Sommige waren helemaal veranderd – bv. het preutse meisje van het chatgesprek was nu getransformeerd in een wulpse dame. Het publiek werd geconfronteerd met de werkelijkheid op scène en de videowerkelijkheid. Wat de uiteindelijk realiteit was, kon niemand achterhalen.
Aan de hand van video, internet en performances hebben ze het concept over dromen uiteen gezet. Via een internetsite konden mensen hun dromen posten om ze in theater verwezelijkt te zien. Enkele daarvan werden effectief gebruikt. Marco Borsato kan dan wel zingen dat de meeste dromen bedrog zijn, Superamas zorgen er tenminste voor dat ze voorgesteld worden.
Keep this (0)
Verrassend
Verrassend en verwarrend zijn goede woorden voor deze voorstelling. De manier waarop de verschillende media (video, performances en improvisaties) door elkaar gebruikt worden en perfect in elkaar opgaan, doet een mens fronsen. Om maar te zwijgen van het thema..
ReplyKeep this (0)
Freud revisited
Een nacht zonder dromen, is een nacht niet geleefd. Zo denk ik er althans over. Want dromen, dat blijft een merkwaardig iets. Het is een film die je zelf niet kiest, maar toch intens beleeft, een onemanshow van geconserveerde herinneringen, vervlogen indrukken en gedachten. Vreemd ook, hoe zo’n droom het verloop van je verdere dag kan bepalen. Ondergetekende was met andere woorden mateloos nieuwsgierig naar wat het Superamas-collectief met dit concept zou doen.
De cocktail YOUDREAM bestond uit een keur aan technische trucs, nationaliteiten en bijhorende intercontinentale lolletjes, well stirred en on the rocks. Alles samen goed voor een gecreëerde verwarring, vergelijkbaar met de shock die je kunt hebben bij het wakker schieten uit een droom. Begon het allemaal nog rustig en normaal (‘Can I have a question?’), werden zowel structuur als beelden langzaam maar zeker meer flou. De impro-show kende pieken en dalen (Britney Spears kreeg mijn voorkeurstem), gegrinnik en gefrons wisselden elkaar stelselmatig af. De Lynchiaanse verwijzingen swingden, vooral in het eindfilmpje dan, de pan uit. Alles samengevat waagde Superamas een behoorlijke, zij het ongestructureerde poging, maar het dromendom blijft me toch een raadsel. Enkel van de exemplaren overdag weet ik nu dat ze not done zijn in combinatie met sneeuw, nadat ik achteraf, nog napeinzend over Hitler en Tina C, tegen de ijsvlakte ging. Youdream, youfall baby.
ReplyKeep this (0)