- All comments
- Comment that have been added after the event (1)
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Ragg & Baillie gaan voor een pareltje
Toen ik voor de zomervakantie de try-out van de voorstelling C.O. Journeys zag bij BUDA in Kortrijk, was ik prettig verrast door wat ik te zien kreeg. Gezeten in een gigantische camera obscura krijgt een intiem publiekje verhalen voorgeschoteld die hun poëtische kracht halen uit zowel het beeld als de narratie. Wie nog nooit beelden zag volgens de principes van de camera obscura, moet deze kans zeker grijpen. De beelden hebben namelijk een patin die moderne projecties vreemd is. Komt daar bovenop dat alles wat je te zien krijgt, live wordt gecreëerd door het duo Ragg en Baillie. Al zie je ze niet, het live aspect is onmiskenbaar. Strict gesproken is het systeem van de camera obscura trouwens geen projectie maar een reflectie. Vandaar ook dat alles ondersteboven staat. C.O. Journeys is een reis doorheen fictie en non-fictie. Die lopen hier voortdurend door elkaar als in een hedendaagse versie van de verhalen van duizend-en-één nacht. Als ik bedenk dat Christoph Ragg en Joanna Baillie sinds het veelbelovende toonmoment in het voorjaar nog intensief hebben doorgewerkt in een residentie in de dansstudio van Vooruit, kan ik enkel zeeeer benieuwd zijn naar het eindresultaat… De première van C.O. Journeys kadert in Almost Cinema 2010!
ReplyKeep this (0)
in de doos
“Good evening ladies and gentlemen,
welcome in our camera obscura.”
Je zit in een grote witte doos, en plots wordt alles donker. Geleidelijk valt er een beetje licht binnen en wennen je ogen aan de omgeving, en je probeert je een beeld te vormen van de reflectie/projectie die je ziet. Maar niets is wat het lijkt!
De inhoud slingerde een beetje heen en weer; van het bekende Arnolfini-schilderij naar The Wizard of Oz, langs een reeks familiefotos tot we uiteindelijk bij astronauten terechtkwamen. Ik was de rode draad een beetje kwijt.
Maar visueel/technisch was ik helemaal in de ban! Ragg en Baillie zetten alles in functie om de kijker voor de gek te zetten, maar doorbreken de gecreëerde illusie daarna eigenhandig (zien we nu een foto, of toch niet?). Er wordt gespeeld met het feit dat de projectie ondersteboven staat (de beweging van het huisje in de orkaan werkt uitstekend!). Het gebruik van de wanden van ‘de doos’ is ook zeer geslaagd, sommige elementen komen echt op je af (weg met de 3D-brilletjes, lang leve camera obscura projecties!).
Ik was betoverd :)
ReplyKeep this (0)