Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
mos def fresh!
Hiphop liefhebbers die in hokjes denken kwamen misschien bedrogen uit. Mos Def bracht niet veel van zijn oude nummers, maar die zorgden wel voor goeie vibes (o.a. Travelin’ Man en Umi Says). Wel deed hij bijna integraal zijn nieuwe plaat, The Ecstatic. Deze plaat is ideaal om live te brengen en waren schitterend hard.
In een ouderwets hempie, bretellen inclusief en een handmicrofoon uit de jaren stillekes kwam hij op. Na eerst meer dan tien minuten lang een plaat van Feli Kuti te hebben laten spelen. Gewaagd, niet iedereen in het publiek was daar dan ook opgezet mee. Maar eens stem door de boxen galmde maakte hij dit ruimschoots goed.
Hele concert baadde in een nostalgische sfeer. Voor hij een nummer begon, liet hij vaak het origineel waaruit gesampled werd horen. Bijvoorbeeld bij History, liet hij Aretha Franklin’s versie spelen. Dit nummer is één van de laatste beats afgeleverd door legendarische en helaas overleden beatmaker/producer Jay Dilla. Mos Def vond hem een tribute moment waardig en scandeerde minutenlang “DILLA Beats Beats Beats”, terwijl diens beatjes door de luidsprekers knalden. Ook dit mocht misschien korter, but respect is due.
Een sympathieke en ook knappe (je kan er niet omheen), imposante verschijning. Heel het optreden lang aan het glimlachen, aan het genieten van het rappen. Hij zong ook veel en moet zic daar zeker niet voor schamen. Jammer genoeg is het feestje dat hij met het publiek wou starten niet helemaal van grond gekomen… Na een drietal groepen in het voorprogramma en het wachten op Mos zelf was de rek er een beetje uit. Ook was het slechts de derde keer dat hij deze show deed, schijnt het, misschien vandaar dat het soms een beetje rommelig overkwam. Neem daarbij de verkeerde verwachtingen van een deel van het publiek en je snapt waarom het niet echt stoomde in de concertzaal. Met een live-band erbij zou het trouwens nogal vonken gegeven hebben! Maar het is chique dat hij niet plooit naar de standaard, dat hij, zoals hij zelf aangaf, “I’m gonna do what I want”.
And I’m so glad he did!
Eén van mijn favorieten die avond was: http://www.youtube.com/watch?v=0Gz1Sh19JNk
ReplyKeep this (0)