- All comments
- Comment that have been added after the event (7)
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
geen fan
Met Jan declair ?
ReplyKeep this (0)
Kaarten
Ik heb 2 kaarten op overschot voor de voorstelling van donderdag 1 april en tis geen aprilgrap :-)! Je kan me contacteren op 0474/880.521 voor een prijsje!
ReplyKeep this (0)
Jan Decleir en Koen De Sutter in Babel
Op do 25.03 waren Jan Decleir en Koen De Sutter te gast in het programma ‘Babel’ op Klara. Herbeluister de uitzending op www.klara.be (op 1:37:40 start het item over ‘Onder het melkwoud’).
ReplyKeep this (0)
kaart beschikbaar voor 2 april
Ik heb 1 “Melkwoud”-kaart in aanbieding voor vrijdag 2 april (met korting).
ReplyTel. 050/311777
Keep this (0)
Toegegeven, van deze klassieker in de wereldliteratuur had ik nog nooit gehoord. (zulk een schande!) En van de andere grote schrijver heb ik enkel ‘de mooiste gedachten van Hugo Claus’ van De Morgen op de boekenplank staan. Dat wordt dus tijd voor een snelle inhaalbeweging. De start daarvan ging alvast wat aarzelend, op een wat-een-kutweer-woensdagavond. Helemaal natgeregend kwam ik toe in Vooruit, maar allee, chance dat we op de parterre zaten. Wat we zagen staan op scene, zag er veelbelovend uit, en dat was het ook. Het decor zorgde voor een intieme en warme sfeer, die me na de voorstelling nog niet helemaal had losgelaten. Maar ik had het over een aarzelende start, die bemoeilijkt werd door de tekst. Wat een poëtische, overvloedige, maar aandachtsvragende tekst. Begrijp me niet verkeerd, het stuk vroeg heel luid om meer, en dan meer bepaald het lezen van het boek. Want al die verschillende personages, met de niet meest makkelijke namen, het tempo waarin Decleir en de Sutter hun tekst declameerden en het soms onverstaanbare gemompel maakten het voor mij op momenten moeilijk om te volgen en als vanzelf beginnen m’n gedachten dan af te dwalen. Desalniettemin, het lang en luid applaus was meer dan terecht.
ReplyKeep this (0)
Het was inderdaad een moedige keuze van Jan Declair en Koen De Sutter om ‘Onder het melkwoud’ op de planken te brengen. De tekst van Dylan Thomas is namelijk niet bepaald toegankelijk, en de handeling is eerder poëtische-literair van aard, dan verhalend.
Declair is een beest op het podium en hoewel de motor een paar keer sputterde, overheerst hij de scène. Hij bezat haar. Koen de Sutter is een interessant tegengewicht: lichter en fijnzinniger in woord en daad, ja zelfs zijn stem heeft een totaal ander timbre dat het schorre van Declair aanvult.
Toch kan men bij ‘Onder het melkwoud’ niet van een geslaagde voortstelling spreken. De verveling slaat immers onherroepelijk toe: de tekst is op zich al moeilijk volgbaar (ellenlange zinnen, tientallen personages en geen structuur), en het duo brengt geen orde in de chaos…of was dat totaal onmogelijk in deze associatieve droomwereld? Via ludieke geluidjes en een aandoenlijk lied of twee proberen Declair en de Sutter het publiek bij de les te houden, maar hun ingrepen zijn te weinig opzienbarend om een geeuw te onderdrukken.
Nochtans is de tekst heel dynamisch en zorgde Hugo Claus voor een zinderende, sprekende vertaling. De enige mogelijke conclusie is bijgevolg dat ‘Onder het melkwoud’ een onspeelbaar stuk is. Het duo laat met alle vakmanschap die beide heren in hun mars hebben, de tekst voor zich spreken. Helaas is deze te complex om ontroering of spanning van enige soort over te brengen. Een gedurfd project, dat wel…
Onder de indruk
Wanneer literatuur op zo’n meeslepende manier op de planken kan worden gebracht, lijken Saint Amour en de zijnen plots zinloos en aan het haar gesleurd. Een vertolking als deze zet werkelijk aan tot lezen en liefde voor het woord.
Meer van dittum!
ReplyKeep this (0)
Ik van mijn kant vond ze wel met glans slagen in hun ‘onspeelbaar project’. Het volgen van de onzichtbare lijn en structurele kant van de zaak heb ik wel moeten overslaan, maar of me dat ook waarlijk gehinderd heeft: ik denk van niet. Daar was ook nauwelijks tijd voor: het plaatsen van een personage of gebeurtenis kwam steeds onherroepelijk te laat, we zouden tijdens deze overweging téveel gemist hebben.
Wat echter altijd bleef was het schitterend woord en oneindig spelplezier van beider acteurs. Het worden van de verschillende verhaalfiguren zag er verbazend natuurlijk uit, een klein meisje even geloofwaardig vertolkt als hun meer fysieke evenbeelden. Dat alleen al was voldoende om een bodemloos stuk ook twee uur lang te laten boeien. Wat je nog overhoudt wanneer je buitenwandelt is hier van geen belang: het draaide om niet minder dan het onomkeerbare moment waarin theater gemaakt wordt: altijd te snel voorbij.
Dus: velerlei problemen met betrekking tot begrijpbaarheid in het ogenblik zelf ten spijt, is dit stuk op zichzelf (in deze Clausvertaling dan) verzacht gezegd, best genietbaar. Daarbij acteerprestaties in acht: van het beste dat ik dit jaar zag in Vooruit.
ReplyKeep this (0)
Een beetje aan de late kant maar ik wil ook nog een positieve noot toevoegen. Er was: het schitterende acteerwerk, de velerlei geluiden en de prachtige woordspelingen. Met momenten werden deze zelfs hilarisch. Zo was er één met een scheermes… zalig!
ReplyAls ze het zouden hernemen zou ik meteen opnieuw gaan!
Keep this (0)
Feestje voor geluidnerds
Omdat het meeste hierboven al gezegd is, zal ik me verder niet meer bezig houden met het stuk de hemel in te prijzen.
Wat ik wel nog het vermelden waard vind, dat is de veelheid aan geluiden die De Sutter en Decleir op het podium voortbrachten. De zee in een piepschuim doos, piepende hekken met een strijkstok, de drukte van de boerderij in allerlei kleine doosjes: ik heb nog nooit een stuk gezien waar met kleine middelen zo’n rijkdom aan klanken werd geproduceerd, laat staan dat het live op de planken werd gedaan en zo veel bijdroeg als in deze productie.
ReplyKeep this (0)
Bek(h)oorspel
Het had misschien met de nabijheid te maken (leve rij drie!), maar ik zat knal in Llareggyb, onder het melkwoud. Wat in de zaal al merkbaar was, wordt later pas echt duidelijk op papier: Onder het melkwoud allitereert, meandert en verkneukelt zich in de verscheidenheid aan personages dat het een lieve lust is. Een streling, maar meteen ook een heuse inspanning voor oor, oog en gedachten. Twee keer knipperen en er waren weer een dozijn karakters de revue gepasseerd. Gelukkig waren er Declair en De Sutter, die Thomas’ hersenspinsels en Claus’ invullingen gretig naar zich toetrokken, om ze met hun inkleuringen weer terug te kaatsen naar de kijkers, in dit geval ook luisteraars.
Declairs vurige spel is doorgaans meetbaar a.d.h.v. de klodders speek die zijn mond verlaten (Sinterklaas en Koning Jozef zijn nooit ver weg). Koen De Sutter zag dat dit snor zat, en leek al even opgetogen als het publiek dat hij aanwezig mocht zijn bij wat voor mijn part nu al een historisch mo(nu)ment genoemd kan worden. Klasse, zonder meer.
ReplyKeep this (0)