- All comments
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
ZALIGE avond !
Nog even vertellen.
Gisteren in de Vooruit.
’n Gespreksavond in de theaterzaal,
helemaal rond de figuur van Daniël Termont,
en helemaal in erg goeie banen geleid door Phara de Aguirre.
’t Was gewoon zalig.
Twee echt onbezorgd ontspannen uren,
met veel bekende, toffe, wijze mensen die passeerden.
Maar tegelijk toch ook veel warmte, inhoud en schoonheid.
Dus ja, zo’n pure, zuivere “feel-good-avond”,
waarom zou daar op neergekeken moeten worden ???
Zeker in deze al zo negatieve, afbrekende, cynische tijd …
’t Is alleen jammer dat de zaal niet BOMvol zat …
Misschien heeft de promotiemachine niet helemaal goed gewerkt.
Maar ja, op die manier voelden we ons als publiek
wel ’n beetje de Happy Few,
die zoiets echt moois en waardevols en uniek mochten meemaken, van zo dichtbij …
Ik vind ‘t ’n ERG goed nieuw initiatief (’t is bovendien nog eens GRATIS ook), dus ja: dank je, Gent, dank je, Vooruit …
(volgende aflevering: woensdag 27 januari, ’n hele avond met
Replyals centrale gast Wim Opbrouck, weer over leven en werk …
en met ’n hele rits mensen die “even langskomen”)
(gewoon OOK AFKOMEN, mensen !)
(noteren ! in die nieuwe 2010-agenda’s !)
Keep this (0)
Komen &Gaan, meer dan een dessert
Gisteren een prachtige avond gehad in de Gentse Vooruit met als gastvrouw Phara De Aguirre. ‘Komen & Gaan’, een praatprogramma waarin een centrale gast, gisteravond was dat de burgemeester Daniël Termont, op de rooster gelegd werd. Toch wel een straffe madame, die Phara, als je het mij vraagt. Ze was weer haar natuurlijke zelf. En of ze nu in de studio zit in Brussel voor ‘Phara’ of in de Gentse Vooruit voor ‘Komen & Gaan’, je ziet geen verschil. Ze is de perfecte gastvrouw. Ontvankelijk en ad rem. Natuurlijk en met zachte beslistheid. En zoals het past bij een goed gastprogramma worden voor de gasten regelmatig de glazen bijgevuld om er de goede sfeer in te brengen. Exotische hapjes werden regelmatig aangeboden. Mocht het niet geweest zijn dat ik net voor de voorstelling in de ‘Hasta Manana’ een lekkere tapas, een ‘polo picante con jengribre y cilantro’ had gegeten, ik zou warempel hebben gewatertand.
Al vanaf het optreden van de eerste gast, Johan Verminnen, was het ijs gebroken.
Alle maatschappelijke geledingen waren vertegenwoordigd, wat verantwoord is als de eregast de burgemeester van Gent is. Steve Stevaert en nog enkele andere goede vrienden/politiekers kwamen er hun zegje doen. En allemaal waren ze heel lovend over de centrale gast. Onder andere over de manier waarop hij Gent bestuurt. Gent, de mooiste aller steden ( dit is mijn persoonlijke overtuiging) en die bovendien ook uitgeroepen geweest is tot de gezelligste stad van België. Daar mogen Antwerpen, Brugge en Brussel jaloers op zijn. ( ja, ja, ik weet het, ik overdrijf een beetje, maar mijn liefde voor Gent is zooooo groot)
Verder was er nog Joke Devynck van ‘Flikken’. En bij deze hebben we vernomen dat ze dolgraag een huis in Gent wil kopen en er geen vindt. Joke, ik weet een mooi huis te koop.
Ook Murielle Scheire was van de partij. Een pittige jonge dame die al wat stof en lingerie heeft doen opwaaien met haar pornofilm. Verder was er ook nog Michel Preud’homme, trainer van AA Gent, van wie ik niets dan goeds heb gehoord. En ja, sedert vandaag heeft hij er een fan bij. Want stel u voor, bij het verlaten van de zaal, bij het passeren van het podium, kreeg ik onverwacht de lelie, die hij zoals alle andere gasten had gekregen, aangeboden. OK, ik heb geluk gehad, het had net zo goed mijn buurvrouw kunnen zijn, maar toch geeft het een goed gevoel.
Tot slot was er de Sint om wat roet in het eten te komen gooien en werd de burgemeester speels op de vingers getikt. Al gauw bleek dat het onvermijdelijke Gentse Pierke Pierlala zich had vermomd.
Ik vond de format heel geslaagd en ik zal zeker nog terugkomen.
Yerna Van den Driessche 03/12/09
ReplyKeep this (0)
Komen & Gaan
Ik werd meteen geprikkeld door de informatie die te lezen was op de site en ik wist dat ik dit nieuwe praatprogramma niet mocht missen, ook al ken ik bitter weinig van politiek, laat staan van het politieke gebeuren hier in Gent. Vol hoge verwachtingen stapte ik samen met Maarten de wondermooie theaterzaal van de Vooruit binnen.
ReplyMet een opzwepend? intromuziekje werd de komst van Daniel Termont geïntroduceerd. Vooreerst gluurden we nog wat naar de oude jeugdfoto’s van deze toch wel volksfiguur, wat later zou blijken. Een jonge Daniel bij de Sint, strak in het pak op zijn plechtige communie, trots als een pauw met zijn voetbalploeg en een al niet zo recente foto meer met zijn moeder.
Phara Aguirre, een vrouw waarvan je toch eens opkijkt als ze de zaal betreedt, was onze gastvrouw en ontving de gasten. Zo ook de man waar het allemaal om draaide die avond. D’n Daniel.
De burgemeester – burgervader – van Gent is een sympathieke mens. ‘Een man van het volk’, werd meermaals naar voor gebracht. ‘Phara, ik zal het eens vertellen hé!’, ving hij aan. Hij was niet meer te stoppen. Daniel ging er helemaal voor. Desalniettemin hield ik mij in het achterhoofd dat hij zich natuurlijk wou profileren als een echte volksman, een vriend van de mens. Dit is hem gelukt. Deze bedenking maakte ik mij wel na het programma, opdat ik mij er niet aan zou storen gedurende het gepraat. Termont is een echte spraakwaterval, hij weidt enorm graag uit en is er zich dan ook niet altijd van bewust dat hij grappig overkomt. Ik heb dan ook enorm veel gelachen en met vol enthousiasme geluisterd.
Zoals de naam van het programma verraadde, moesten er zo stilaan gasten gaan komen. Niet veel later ging de bel en wie kwam binnen?
Johan Verminnen, een toch wel knappe man voor zijn leeftijd, ging zitten. Een muzikale vriend, van wie ook de broer een hechte band heeft met Daniel. ‘Een groot artiest met een krachtige stem’, luidde het uit de mond van Daniel. Ze sloegen een praatje, ik weet niet meer waarover precies, Johan zong een liedje – begeleid door een pianovirtuoos – en daar ging de bel weer. Twee oude, gezellige mannen kwamen binnen. Twee politici. Ik kan mij één van hen nog zó voor de geest halen. Een man die voet bij stuk houdt en alvast veel geleerd heeft van zijn retoren uit de Romeinse tijd. Zelfzeker plaatste hij Daniel op het Forum Romanum en haalde hij er de senatoren, consuls en de adel bij. ‘Een echte meester in de welsprekendheid, dat is Daniel.’ Op de vraag wat hij zou veranderen aan Daniel, als hij één iets zou moeten kiezen, antwoordde hij : ‘Als het dan toch moet, wel, vermager!’
De volgende alsjeblieft. Tweede man die het podium betrad, was Steve Stevaert, burgemeester van Hasselt, Limburg. Hij ging mooi tussenin de twee oude heren zitten, ietwat krap, maar het lukte aardig. Verminnen zat een beetje op een ongelukkige plaats, helemaal alleen op een zetel, uit het zicht van de anderen. Ik vond het jammer dat hij niet meer betrokken werd bij het hele gebeuren. Dit even terzijde. Algauw kwamen we aan het punt dat toch één van de twee politici, ik denk dat het onze oude retor was, Limburg als een ander land bestempelde. De ‘leuro’, nv. de Limburgse euro, werd het leven ingeblazen. Ook Steve uitte zijn lof voor Daniel en voerde zo ook zijn eigen redevoering. Phara greep in en gooide het subtiel over een andere boeg.
Cedric van Branteghem sloot zich bij het leuke gezelschap aan. Nu hadden ze het vooral over sport, wat logisch is als je met een atleet praat.
Wat heb ik ‘bijgeleerd’? Wel, wat zowat iedereen al honderd jaar weet : dat sport, ook volgens
Daniel ,‘heel belangrijk is om je fysiek op peil te houden en je gezondheid te onderhouden.’
Ook Michelle Preud’homme glipte binnen. Met dat ongelooflijke schattige accent van hem, waar ik sowieso al een zwak voor heb, zei hij wat hij te zeggen had. Een man naar mijn hart, ook al ken ik hem helemaal niet. En zoals het ondertussen de gewoonte werd elkaar complimenten te geven, werd ook hier niet ingeboet aan vleierij. ‘Een keiharde trainer die zijn spelers tot het uiterste drijft en een rasechte perfectionist die er alles aan doet het voetbal naar een hoger niveau te tillen.’
En, groot nieuws! Er komt een nieuw voetbalstadion vóór 2012, ook al mag dit nog niet publiekelijk geweten zijn, kwestie van geen valse beloftes te maken.
Even genoeg over al die mannen.
Twee knappe vrouwen vergezelden Daniel en het ondertussen-flink-aangegroeide onderonsje. Joke Devynck, de welbespraakte vamp uit Flikken en Murielle Scherre, de vrouw van La Fille d’O, met een nu half-afgeschoren schedelhelft zaten daar heel mooi te wezen. Murielle Scherre liet weten dat ze het ‘heel aangenaam vond om eens samen met Daniel te dineren’, maar ‘dat ze toch vooral een
e-mailrelatie hadden’. Straffe madammen toch, die Joke en ons Murielle.
Gedurende het hele programma werd er teruggeblikt op het ‘verleden’ met al zijn charmes en het ‘nu’ met een vleugje actualiteit. Zo was onze burgervader, op de dag van de omstreden rellen op het Sint-Pietersplein, op een huwelijksfeest waar hij nauw contact hield met de bevoegden die de operatie leidden. Hij vertelde ons dat hij verschillende keren naar buiten is gegaan om te telefoneren en dat er telkens opnieuw gemeld werd ‘dat alles in orde was’. Dit is natuurlijk voor interpretatie vatbaar … Toen Daniel te horen kreeg dat er 409 arrestaties waren, hoewel er maar een 150tal betogers waren, beantwoordde hij het berichtje heel ludiek met een ‘AMAI’. Ik was niet de enige die met het incident, dat eigenlijk helemaal niet zo grappig was, toch maar lachte.
Ik heb alvast één ding goed onthouden. Er bestaan wel degelijk mensen die gaan terwijl ze komen !
Keep this (0)
De eerste aflevering van het nieuwe praatprogramma Komen & Gaan met gastvrouw Phara Di Aguirre verliep stroef en onwennig maar toonde wel een potentieel om verder te groeien. Een origineel format met veel afwisseling en wanneer de gebruikelijke kinderziektes kunnen weggewerkt worden en de nodige aanpassingen gedaan worden kan het programma zeker uitgroeien tot een absolute smaakmaker en in staat zijn om de theaterzaal volledig te vullen.
Centrale gast was de immer goedlachse Gentse burgemeester Daniel Termont. Eerst werden enkele jeugdfoto’s bekeken en vertelde Termont uitvoerig over zijn jeugd. De sfeer was nog wat onwennig en het begin vond ik dan ook wat saai en niet veel verschillen van die vele talkshows waarin bv’s hun verleden opgraven.
Maar toen ging de bel, en kwam de eerste special guest. Johan Verminnen! Zo kreeg het programma een andere dimensie en dat was goed. Ze praatten wat en Verminnen zong een liedje (Ik wil de wereld zien) en toen ging de bel opnieuw. Verminnen nam plaats aan de andere kant van het podium en zat volledig in het donker. Dat was raar want je had het gevoel dat hij buitengesloten werd. Enkele jeugdvrienden kwamen er bijzitten en daarna nog meer gasten die Termont een voor een bewierrookten. Onder meer AA Gent-trainer Michel Preud’Homme en jonge Gentenaren Cedric Van Branteghem en Murielle Scherre passeerden de revue. Gellukkig wees Pierke Pierlala (verkleed als Sinterklaas) op het einde ook op zijn tekortkomingen en werkpunten waardoor het niet constant lof en adoratie was.
Ex-flikken actrice Joke Devynck verscheen op het podium met een plateau met hapjes (de gasten werden overrompeld met allerlei hapjes en na het kleinste slokje werd de wijn bijgevuld) en het kostte Termont erg veel moeite voor hij haar herkende en besefte dat zij ook een gaste was.
Het podium van de theaterzaal had een ongezellige aanblik. Nochtans was het duidelijk de bedoeling om een huiskamergevoel te creëren maar dat is niet echt gelukt. Daarvoor was het ook te koud. Het podium stond vol met zetels die wirwar door elkaar stonden en geen enkele gast die echt wist waar hij moest zitten. Dat zorgde voor grappige taferelen toen Steve Stevaert kwam aanschuiven en hij zich tussen twee andere gasten worstelde op een tweezitsbank.
Phara Di Aguirre zat nog niet goed in haar rol als gastvrouw. Haar imago als harde politieke interviewster deed daar geen goed aan. Soms onderbrak ze veel te snel en vooral Steve Stevaert kreeg het er snel van op zijn heupen. En terecht, want in deze talkshow moet een zachte aanpak gehanteerd worden. Ze straalt niet dat warme gevoel uit als een Frieda Van Wijck en hopelijk kan ze daar verandering in brengen want op een kille manier interviewen komt het programma zeker niet ten goede.
Maar laten we met een positieve noot eindigen. Het format is zeer leuk en dat is natuurlijk het fundament van Komen & Gaan. Aan de rest kan geschaafd worden en ik ben er zeker van dat de 2de aflevering al veel geolieder zal verlopen. Dan komt Wim Opbrouck.
En ik zeker ook!
ReplyKeep this (0)