- All comments
- Comment that have been added after the event (4)
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Andrew Bird in Vooruit!
onder het motto “put your money where your mouth is”, halen we Andrew Bird binnenkort (17/11) naar de Theaterzaal van Vooruit.
ReplyVergis u niet: dit is een van de performers van het decennium.”
Keep this (0)
foto's van het concert op Cuttingedge
Foto’s van Jesca Hoop (support): www.cuttingedge.be/photo_reports/3508-jesca-hoop-theaterzaal-vooruit-gent
En van Andrew Bird: www.cuttingedge.be/photo_reports/3509-andrew-bird-theaterzaal-vooruit-gent
ReplyKeep this (0)
een staaltje van puur vakmanschap
Laten we de volgorde niet schenden en direct beginnen met ‘er was eens een meisje die een gitaar pakte en spontaan begon mee te neuriën’. Zo kan het sprookje van Jesca Hoop zeker en vast wel beginnen. Haar betoverende stem en interessante gitaarakkoorden brachten me absoluut in vervoering, maar soms had je het gevoel dat zij niet de enige is op deze nietigwordende aardbol waar het sprookje zo begint. Ze vertelde absurde verhalen over wat je zo allemaal met je moeder kan meemaken, zong honderduit tussen hoog en laag en kon daarmee de zaal soms wel verbazen. En toch, als je nadien dé artiest aan het werk ziet, is het er niet mee te vergelijken. Zit het hem in de zelfzekerheid, de durf om te improviseren op podium, of gewoon je instrument tot in zijn diepste ziel kennen? Hoogstwaarschijnlijk een mengeling en nog veel meer. Later op de avond kwam ze wel nog het podium op om een paar songs mee te zingen met niemand minder dan Andrew Bird.
Wat was me dat een persoonlijkheid. Hij kwam het podium gewoon opgeslenterd, begon direct te spelen, zonder zich iets aan te trekken van de mensen die zich in de boordevolle zaal nog naar hun plaats haastten. Direct haalde hij heel zijn truckendoos boven van loops, geluidseffecten en natuurlijk zijn meesterlijk muzikaal talent. De manier waarop hij zijn viool bespeeld is gewoon indrukwekkend. Hij maakt er precies een vakmanschap van, zoals een meubelmaker zijn ding met hart en ziel doet. Het leek hem een fluitje van een cent…
ReplyDaar stond hij dan: een in maatpak verhulde meneer die mij deed denken aan vele artiesten. Of hij zich thuisvoelde, weet ik niet, maar hij trok alleszins zijn schoenen uit om op kousenvoeten verder te gaan.
zijn geluiden
zijn dwaaltochten
Wirwarren en moeilijk knopen. Knopen die je toch makkelijk kan ontwarren, want je hoort een gewoon mens zingen en fluiten denk je, maar als je dan ook maar even je ogen durft te sluiten en terug opendoet, dan geloof je ze (je ogen) niet. Zoiets kan maar één iemand denk je dan. Inderdaad, in hoogsteigen persoon staat Andrew Bird voor je op het toneel. Een talent voor compositie, goeie keuzes en coördinatie. Fluiten kan hij als de beste en zijn viool kent hij als het ware zijn eigen kinderen. Zijn sound die hij af en toe creëert door zijn tollende luidsprekers te laten draaien, en de o zo zachtmoedige songs die hij bracht met Jesca Hoop waren gewoonweg fenomenaal. Als ik één minpunt zou moeten geven, dan is het zijn simpele gitaarspel. Maar ja, zijn weegschaal buigt (misschien is hellen een veel beter woord) toch wel naar buitengewoon en uitzonderlijk goed. Of hij zijn ding nu solo of in groep brengt, deze man blijft je gewoon interesseren, boeien, en vooral, al je zintuigen laten genieten. Kijk maar eens naar ‘Why?’ hierboven. Ik ga er niet meer woorden aan vuil maken. Maak gewoon dat je deze man ziet als hij nog eens passeert, want Hij betoverd.
Keep this (0)
Meesterlijk, virtuoos!
Het is de 3e keer dat ik Andrew Bird aan het werk zie (waarvan 2 maal in België) en het is natuurlijk te vroeg om hier al iets significants uit te concluderen, maar toch krijg ik de indruk dat hij met veel plezier optreedt voor een Belgisch publiek. Het voelt aan alsof hij een warme sympathie heeft voor ons landje. Fijn! Wat een genot om de aangename stem die zo vele sfeervolle avonden onze woonkamer vulde, belichaamd te weten door een man met podiumpresence, vol overgave en met een tomeloze energie. Het overkomt me niet vaak dat ik een artiest live beter vind klinken, maar bij AB is dat zeker het geval. Zijn gedurfde improvisaties komen nooit hinderlijk over en dragen alleen bij tot het telkens weer unieke geluid van zijn toch zo vertrouwde songs. Schitterend hoe zijn stem versmelt met de tonen van zijn viool. Dat de man van talent niet gespeend is, toont hij aan door het uitgebreid repertoire van genres dat hij schijnbaar moeiteloos meester is. Van ingetogen ballads (met een naar Bach zwemende vioolintro), over schaamteloze rocknummers waarbij je nauwelijks kan blijven stilzitten tot warme blues of country wendingen. De soms ietwat stuntelige, intelligente humor waarmee hij zijn nummers aan elkaar praat, draagt alleen maar bij tot zijn charismatische imago. Ik hoop dat hij nog lang bewust kiest voor dergelijke kleinschalige intieme shows, bijgewoond door een trouw publiek. Wij voelden ons achteraf alleszins overlopen van energie, herwonnen geloof in de mensheid en een brokje spijt. Spijt dat het al gedaan was en dat het weer een hele tijd zal duren eer we hem terugzien.
ReplyKeep this (0)
Andrew Bird, verslag Het Nieuwsblad/De Gentenaar
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=BLSGE_20091119_001&PostCode=9000
ReplyKeep this (1)