- All comments
- Comment that have been added after the event (1)
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
De meelezer: "Caesarion van Tommy Wieringa"
Zeer vlot geschreven, mooi taalgebruik. Geboeid gelezen.
ReplyMooie beschrijving van de relatie moeder – zoon en vader – zoon. De loyaliteit wordt zeer zichtbaar.
Haat-liefde verhouding.
Een zoektocht naar de afkomst, de eigen identiteit. Dit alles binnen een alomvattende eenzaamheid van het personage.
Af en toe echter een verdwalen in verwijzingen naar de klassieke oudheid en Bijbelfiguren.
Kortom: mooi, intens en intiem verhaal.
Keep this (0)
De meelezer: Paasparade, van Richard Yates.
Paasparade volgt van begin jaren dertig tot eind jaren zeventig (in de vorige eeuw is dat) het leven van de zusjes Grimes. Volgens de openingszin – die om mij volledig onbekende redenen in elke recensie wordt aangehaald – zou geen van beide er ooit in slagen gelukkig te worden. Dat blijkt een understatement.
Emily en Sarah Grimes gaan allebei ten onder aan het leven dat ze dachten te willen leiden. Sarah (de oudste) stort zich op jonge leeftijd in een full package huwelijk, en denkt haar geluk verder te kunnen halen uit het schrijven van komische verhalen. Naarmate haar lichaam uitzet smelten die dromen helaas als sneeuw voor de blakende zon waaronder ze in niemandsland vastgeroest blijkt te zitten. Emily zoek daarentegen haar heil in een eindeloze rij mannen. Die verzamelt ze in New York, waar ze zonder veel ambitie een carrière tracht uit te bouwen. Het verschil kan amper groter zijn, maar uiteindelijk komen de zussen op hetzelfde uit. Als Emily uiteindelijk zonder baan en lief komt te zitten, is een roemloze ondergang ook haar deel.
Wie een boek van Richard Yates openslaat, weet dat hij zich aan droefgeestige en uitzichtloze situaties mag verwachten. Het leven is hoegenaamd geen pretje. Dat maakt zijn boeken er niet minder innemend om. Paasparade is na Revolutionary Road de enige roman van Yates die tot nog toe in vertaling verscheen. En het moet gezegd: Paasparade is nog beter dan het alom geprezen en succesvol verfilmde debuut van de auteur. Mijns inziens althans. Revolutionary Road verloor zich nog te veel in een spectaculair plot waar niemand eigenlijk wat mee opschoot, terwijl Paasparade overeind blijft zonder dat personages door het dolle heen moeten gaan. De achterflap mag het leed van de zusjes Grimes dan wel op een gedeeld traumatisch verleden steken, waarmee gedoeld wordt op de instabiele moeder (“Pookie”) die zichzelf verloren heeft in de vastgoedsector, maar je blijft vooral achter met het gevoel dat deze miserie iedereen te beurt kan vallen. Wie niet weg is, is gezien.
Misschien is het omdat Richard Yates het leven te pijnlijk en te troosteloos voorstelt, maar dat maakt het niet minder onvoorstelbaar dat deze auteur moest sterven om de eer te krijgen die hij bij leven en welzijn verdiende. Het was pas rond de eeuwwisseling dat het Amerikaanse lezerspubliek zijn boeken opmerkte. De Arbeiderspers bracht in navolging hiervan de afgelopen jaren twee romans en een verhalenbundel van Yates in vertaling uit, en te hopen valt dat zijn andere werken spoedig zullen volgen.
ReplyKeep this (0)
De meelezer van december: "Suikerspin" van Erik Vlaminck
Voor de tweede keer had de leesclub van Gent Centrum het genoegen om meelezer te zijn bij Uitgelezen. Van ons vorig meeleesboek – ‘Waarom ik mijn moeder de hals doorsneed’ van Nadia Dala in februari 2009 – had niemand van ons écht genoten. En dus waren de verwachtingen hooggespannen voor ‘Suikerspin’ van Erik Vlaminck. Verwachtingen die gelukkig werden ingelost, want een eerste rondje “punten geven” om de eerste indrukken te verzamelen, deed vermoeden dat we dit boek liever hadden gelezen.
Inhoudelijk waren we het er over eens: Suikerspin is een ideaal boek om meer over de wereld van de kermis en over het Vlaanderen van de voorbije eeuw te leren. Ook de rake karaktertekening van de tweeling, de schrijfstijl en het taalgebruik (het sappige accent van foorkramer Arthur Van Hooylandt!) werden gesmaakt.
Op de vraag of we het Uitgelezenpubliek dit boek wilden aanraden, antwoordde iedereen volmondig ja!
Toch struikelden enkelen over de structuur van het boek. Het heen-en-weer springen van de tijd en de verschillende stijlen per karakter had hen soms gestoord. Voor hen deed het afbreuk aan het leesplezier en leek het boek onafgewerkt. Anderen weerlegden dit moeiteloos: hen zette de structuur net aan toch verder lezen!
Aan de lezer om zelf te oordelen…
- Tags
- literatuur
- meelezer
- uitgelezen
ReplyKeep this (0)
Met Nederlandse ogen naar Uitgelezen gekeken:
http://www.lantvanbelogte.nl/?p=10562
ReplyKeep this (0)