- All comments
- Comment that have been added after the event (4)
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Jan Fabre en Dirk Roofthooft over trilogie monologen in Phara
ReplyKeep this (0)
Nice!
ReplyKeep this (0)
recensie van Gentblogt
Gentblogt over ‘De koning van het plagiaat’: “Een absolute aanrader”. Lees de volledige recensie.
ReplyKeep this (0)
Wat moet ik zeggen? Fabre en Roofthooft vormen een gouden duo. Roofthooft fluitert, tiert en begeestert in een intelligente, grappige en bijzonder spitsvondige tekst van Fabre. Geweldig theater van een ongezien niveau dus.
De gevleugelde lichtheid van het sterfelijke bestaan
Dirk Roofthooft was moe. En als briljante mensen moe zijn worden ze heel aangenaam gezelschap. O wat hebben we gelachen. De engel in de groene chirurgenoutfit stapte voortdurend in en uit zijn rol. Acteur, engel en mens, hij was in allemaal even overtuigend en ontwapenend. Ja, Dirk – mogen wij Dirk zeggen? – jij mag ‘ons’ zeggen. Ons kent ons, nietwaar (n’est-ce pas ;-) want we waren hier vorige donderdag ook al samen. Zo voelde het, alsof we elkaar ondertussen wat beter hebben leren kennen. En dan mag er al wat meer. Het pak zat wat minder strak, de tekst was verraderlijk luchtig, wij durfden al eens te hoesten en jij – is tutoyeren toegestaan, ook tegenover iemand die wel eens in Frankrijk speelt? – durfde al eens te struikelen. Als dat volgende zaterdag maar goed gaat. Het was gisteren zo gezellig, op het randje van té amicaal voor mensen die elkaar tenslotte nauwelijks kennen. Allemaal hebben we ons steentje bijgedragen. De engel is onder de mensen neergedaald? Ik kan het niet helemaal geloven. Geslachtloosheid, neen, daar geloof ik niet in. Maar ook niet in sterfelijkheid die geen brokken maakt. We zijn erin getuind en iemand zal hier de ander tot de orde roepen. Hopelijk en waarschijnlijk zal dat het publiek niet zijn.
Voor het zover is, is het nog even nagenieten van de gevleugelde illusie. Tot zaterdag.
ReplyKeep this (0)
Aardbeien, ein stein en de babbelende apen
“I look like an angel.” Met deze opener wandelt Roofthooft de scène op, compleet in doktersoutfit met lange witte jas. Dit personage neemt ons mee in zijn gedachtengang, op zoek naar de “babbelende aap” die hij wil zijn. Hij wil een mens zijn met geniale genitalieën, die hoest, babbelt tijdens een theatervoorstelling en sterft omdat hij teveel aardbeien eet. Strawberry fields forever!
ReplyZo smeekt hij ons om te mogen blijven, vraagt hij of de wormen hem mogen opeten en deelt hij zeer welwillend steentjes uit aan het publiek. Kwestie van ons de kans te geven hem te stenigen als we hem niet goed zouden vinden. Met zijn vele polshorloges die hij te pas en te onpas bovenhaalt komt telkens ook opnieuw het toch wel zeer dreigende: “Willen jullie weten hoe laat het is!?”. Aangevuld met uitspraken als “Tijd is als een hoer, ze slaapt met iedereen.” en andere uitingen van Fabres genialiteit.
“Waarom ben ik uniek?” vraagt hij ons waarna een regen van stenen op het podium neerstort. “Typisch, als de oplossing simpel is dan geeft God een antwoord. Je bent uniek als je de andere na wil doen en er niet in lukt.” Dit was hij dan, Dirk Roofthooft. Zie hier: De Koning van het plagiaat.
Keep this (0)