- All comments
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Slim, maar niet slim genoeg
Een collage. Cut&paste. Mocht iemand me vragen wat ‘Ca brule’ nu eigenlijk was, dan zou ik dat als eerste antwoord geven. En mocht ik tennis spelen, ik zou ook bekennen: ik zat aanvankelijk niet in de wedstrijd. Help, dacht ik vooral toen het lamenteren van de eerste, ellenlange tekst een paar minuten (?) bezig was. Later in het stuk neigde ik nog een paar keer naar dat, maar het was minder. Geleidelijk werd ik toch meegetrokken in de mallemolen. Het fragment van de familie ‘Kolder’ deed deugd. De introductie tot de kwantumfysica was aardig, met 1,2,3 piano en de zeven dwergen. Maar ik had nooit het gevoel dat mij of iemand anders het vuur aan de schenen werd gelegd, wat gezien de titel misschien wel de bedoeling was. Maar de waakvlam bleef toch branden.
Reply“Genoeg talent, maar u hebt er zich een beetje gemakkelijk van afgemaakt”, zou ik zeggen tegen De Roovers en C° mochten ze het mij vragen.
Keep this (0)
Ik denk dat de vergelijking met een collage inderdaad het best benadert wat ook ik erin gevonden heb. Het was weliswaar een collage die met haken en ogen aan elkaar hing; een beetje vreemd en een beetje flauw. Ik heb dan ook niet meer geduld dan erover te zeggen dat het jammer was van eenieders tijd, ook van hen die niet aan de publiekskant zetelden.
ça brule
Ik weiger hier nog veel tijd aan te investeren want het is toch vechten tegen de bierkaai …...
ReplyVoor het betalend publiek geen enkele waardering
De fase van de “familie Flodder” hierboven vernoemd was inderdaad de betere scene maar dat redt geen toneelavond
Ronduit beschamend …om zoiets naar voor te brengen
en ja…..ik begin er aan te denken de toneelavonden in de
Vooruit grotendeels te schrappen
Keep this (0)
Teleurstellend
Vorige jaren altijd enorm genoten van De Roovers, maar heb de indruk dat ze nu toch het noorden kwijt zijn. Soms is het beter een productie af te blazen wegens simpelweg niet goed genoeg dan er toch mee op toer te gaan. Sorry jongens…
ReplyKeep this (0)
Hersenpan op hol
In april 2009 zag ik “Met vuur spelen”, een voorstelling waarvan mijn medetheatergangers en ikzelf nog steeds niet goed begrijpen wat de inhoud was. Interessant decor! Fijne fototechniek! Esthetiek en al – top! Maar waar ging het in godsnaam over? In januari 2010 ging ik, terwijl ik mijn hersenpan nog steeds zat te pijnigen over het hoe en waarom van “Met vuur spelen”, naar “ça brule” kijken.
Een voorstelling waar ik me trouwens van afvraag of het echt de bedoeling is dat er geen hoofdletter staat, of ligt het simpelweg aan de computertechniek die ons geen cedille aanbiedt in hoofdlettertoestand? Deze bedenking geheel terzijde natuurlijk.
Mijn hersenpan blijft gepijnigd. Want ook de inhoud van “ça brule” ging aan mij verloren. Hoogstwaarschijnlijk omdat mijn gedachten vaker wel dan niet afdwaalden naar de schone decoraties in de theaterzaal van Vooruit, omdat wat er op het podium verscheen mij niet echt kon boeien. Scènes wisselen elkaar in een hupsepups-tempo af en voor je beseft waar het over gaat (àls je het ooit al beseft), is het weeral afgelopen en hobbelen er weer andere acteurs het podium op. Flarden van de voorstelling zitten nog onder mijn schedel verstopt, maar veel bleef er achteraf niet hangen.
De goede punten, die dwalen gelukkig nog ergens rond. Een heerlijk filmpje met de geweldige commentaarstem van Dirk Van Dijck. Luc Nuyens-zonder-hoogtevrees die halsbrekende toeren uithaalt op een ronddraaide muur – wat een held. An Miller zoals gewoonlijk de tofheid zelve en een enthousiast lichtpuntje in de voorstelling.
Leuk geprobeerd, lieve Roovers, maar niet ditjedat. Volgende keer beter?
ReplyKeep this (0)