- All comments
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Dig a hole and take a shit !
Een staaltje prettig gestoord theater! Geweldig amusant en fascinerend om naar te kijken, zo kan ik deze ervaring het best beschrijven. Nadat het publiek knus en dicht bij elkaar plaats had genomen op de talrijke kussens, begon Zachary Oberzan, een man in simpele outfit en met waarschijnlijk wel heel erg warme schoenen aan, aan zijn eigen versie van het allombekende Ramboverhaal.
Oberzan, voor mij eerst een wat rare snuiter, bleek al gauw een spraakwaterval te zijn. De leuke Engelse taal en dan nog een mond die niet stilstond zetten de toon. Op de drie schermen achter hem konden we een reconstructie zien die hij eerder opnam in zijn kleine appartementje in Manhattan, New York. Ongelooflijk wat er zich allemaal kan afspelen binnen vier muren. Geen luxueus appartementje, maar een doodnormale ruimte waar het hoogstnoodzakelijke staat. Een computertafel, een hoogslaper, tientallen boeken en een ongelukkig badkamertje die niet uitnodigt tot oogstrelende taferelen. Alles zal zo zijn functie hebben, zou blijken. Het bad doet dienst als gevangenis waar onze langharige man geslagen en mishandeld werd en de hoogslaper staat voor de klif waarvan Rambo afduikt. Zijn stulpje komt helemaal tot leven door menig attribuut en de lichamelijke vertolking van Rambo en al wie belangrijk is om het verhaal van deze ‘wilde’ te begrijpen.
Ik alvast heb enorm veel bewondering voor de manier waarop hij dit stuk brengt. Het moet heel wat oefening hebben gekost om bijna synchroon mee te praten en net dezelfde bewegingen te maken als op zijn reconstructie. Zijn bijna hysterische bewegingen die de achtervolgingen tussen de politie en Rambo vorm gaven, zijn schattige lachjes, zijn onbewust grappige taalspelletjes die mij meermaals aan het lachen brachten, zijn interactie met het publiek op het einde en zijn ongelofelijke ingenieuziteit maken dit bewonderenswaardig!
En voor wie maar niet genoeg kon krijgen van dit alles, kon nog nagenieten met zijn one-man-show
“ Flooding with Love for the Kid”. Hoe gek kan iemand zijn? Oberzan gaf gestalte aan heel wat personages en deed dat nog goed ook ! Leuk om zien hoe je zelf een film kunt maken met op het eerste zicht onnozele en simpele dingen, maar die zo ook hun nut hebben. Een zelfgeconstrueerde helicopter, een oud broodrooster als communicatiemiddel, zelfgeschreven plaatsaanduidingen en ga zo maar verder. Er komt maar geen einde aan.
Klasse ! And don’t forget … the man was naked. NAKED !
ReplyKeep this (0)
badass covered in batshit
Ook ik heb mateloze bewondering voor Oberzan. Je mond zodanig scheef houden dat er een geloofwaardig Stallone-accent valt uit te prevelen vraagt sowieso al enige inspanning. Om dat dan nog eens twee uur lang vol te houden zonder te kunnen terugvallen op andere acteurs en steeds synchroon met de beelden achter je moet vermoeiend zijn!
Toch deed Oberzan het moeiteloos, overtuigend en zonder te vervelen! Een ode uit zijn kindertijd, een openbaring van zijn liefde voor het hele Ramborelaas: het avontuurlijke, het ontblote bovenlijf, de stoere messen en het torenhoge machogehalte. Verschrikkelijk jongensachtig maar omdat Oberzan daarnaast ook een zekere menselijke zachtheid aan het personage weet te koppelen wordt Rambo plots een heel innemend karakter in plaats van die inhoudsloze oorlogsheld van op tv.
Gooi daarbovenop nog eens een stapel heerlijke oneliners uit het boek, door Oberzan geciteerd in een vettig Amerikaans accent (“He’s just a real badass, covered in batshit” is mijn favoriet), en je kan gewoon niet anders dan dit geweldig vinden.
Daarnaast konden we ook genieten van de film “Flooding With Love For The Kids”. Een eigen interpretatie van “Rambo: First Blood” die volledig op eigen houtje werd gemaakt met een budget van 95 Dollar (het origineel kostte overigens 14.000.000 Dollar) waarbij zijn eigen appartement dienst deed als multifunctionele studio en hijzelf de hele cast voor zijn rekening nam. Het benadrukte nog eens de bezetenheid waarmee Oberzan een 27 jaar oude actiefilm op postmodernistische wijze nieuw leven inblaast.
“Flooding With Love For The Kid” is dé cultfilm van de 21ste eeuw!
ReplyKeep this (0)
Heb ik weinig of niets aan toe te voegen, zeer origineel benaderd!
ReplyKeep this (0)
solo tot de vierde
Rambo solo was om van te smullen!
We worden persoonlijk door Oberzan begroet als we binnenkomen, die ons aanmaant een plaatsje te vinden tussen de massa die zich reeds heeft genesteld op de kussen. Het lijkt wel een uit de klutien gewassen woonkamer, waar we met z’n allen naar ‘een verhaaltje’ komen luisteren. De sfeer is meteen gezet.
Het geheel komt over als een nonchalante, spontane vertelling maar uiteraard is alles perfect getimed en in scène gezet. En hoe! Geen mens die geen bewondering kan hebben voor de manier waarop Oberzan zijn verhaal verteld. De geweldige synchronisatie (maar ook vaak juist niet, wat voor een verfrissende wisselwerking zorgt)!met de 3 geprojecteerde versies achter hem moet veel repetitie hebben geëist! En de ‘toevalligheid’ van de kamermeubels die transformeren tot decorelementen is ook een magnifieke vonst. (Mijn favoriet, de lamp waarvan de kabel zicht omvormt tot een infuus) Dit zorgt ervoor dat enig andere decorelementen overbodig worden, en Oberzan kan zich uitleven op een zo goed als leeg podium, ondersteund door de projecties achter hem.
Het enige minpuntje, zowel mijn partner en ik vonden het een beetje langdradig. Maar voor mij woog dit niet door en heb ik van begin tot einde genoten van een echte topprestatie!
ReplyKeep this (0)
it's only tapioca pudding!
Bekentenis: Ook ik hield stiekem al van Rambo, ook ik speelde met een Rambo mes. En wel, pas na deze solo heb ik het gevoel dat ik John Rambo ècht ken.
“Het boek is beter”, dat staat chique om te zeggen. Maar voor een boek als ‘The First Blood’, waarop de film met muscleman Stallone gebaseerd werd, gaat deze vlieger niet op.
Meer dan gepassioneerd, bijna geobsedeerd, vertelt Oberzan ons het ganse verhaal, met aandacht voor detail en de psychologie en uitwerking van de personages (iets waar ze in de film geen tijd voor hadden). Het typetje dat Stallone neerzette, heeft nog weinig te maken met de doodgewone – “he was just some nothing kid”- pezige, bebaarde, jonge hppie uit het boek.
Oberzan vertelt met overgave en verveelt geen minuut. Achter hem, op het scherm kunnen we hem nog driemaal volgen. Hij vertelt het verhaal op scène op bijna exact dezelfde manier als hij het die drie keren in zijn appartementje in Manhattan deed.
Memorabel: Lana on stage, de vleermuizenstrontscène, de quotes.
Achteraf konden we exclusief de dvd, waarover Maarten al vertelde, en die ik mij aanschafte, bekijken. Een aanrader voor hardcore Rambo fans.
PS: In het boek sterft hij!
ReplyKeep this (0)
Rambo Solo ( 15/10/09)
Na al die lovende reacties , hierboven ….kan ik niet anders dan eens scherp uit de hoek te komen ….....
1) Het neerzitten op de grond was lang niet zo gezellig als sommigen beweren ! Ik geef grif toe dat ik 55 ben en dat mij dat niet meer ligt en een volgende maal weiger ik dat !
Maar ik stelde terzelfdertijd vast dat eigenlijk weinigen dat apprecieerden….In mijn voorstelling zaten een “school ” NL” die even hard kreunden bij het rechtstaan als de ouderen …
Er werd gezucht en gesteund en gekronkeld om een goeie houding aan te nemen …EN dan moet je nog kunnen genieten van een (engelstalige) voorstelling ….
DAN stel ik mij al vragen ,over de hierboven geformuleerde reacties .
2) Het verhaal ,tussen alle mogelijke persoonlijke bewegingen door , ging vierkant de mist in ( hoe kan ik mij verzetten zonder mijn buur zo weinig mogelijk te storen ) (was veel belangrijker )
3) Het was inderdaad veel te lang …...daar boven op nog de
nabeschouwingen over de diverse films en dan reclame voor zijn eigen winkel
Ook hier een ruime onvoldoende
Wat TOONAANGEVEND aan dit gezelschap is mag iemand mij wel eens verklaren .......:-)))))
ReplyKeep this (0)
Rambo Solo 17 oktober 2009
Beste Frank, mijn reactie bleef wat uit door computerproblemen. Dat heeft als voordeel dat ik al enige reacties van anderen heb om in mijn mening te betrekken. Met dank aan jou zelfs zowel positieve als negatieve reacties.
Ik vind net als jij, Frank, dat het iets te langdradig was. Met name na het einde van het eigenlijke Ramboverhaal werd er iets te lang doorgeboomd.
Voor het overige heb ik echter niks dan lof voor Oberzan’s monoloog. Het jongetjesachtige enthousiasme waarmee hij het verhaal bracht, inclusief hyperkinetische gevechtsnabootsingen en een af en toe aflatend geheugen, zorgde voor een haarscherpe nabootsing van een spontane vertelling. Alle aahs en euhs waren echter, getuige de videoweergaven, perfect ingestudeerd en getimed, en zodoende blijkt een benadering van ‘natuurlijk’ taalgebruik in theater mogelijk lastiger te zijn dan ingestudeerde schrijftaal.
Los van dat soort theoretische beschouwingen (waar ik me als relatieve theaterleek niet té diep in durf te wagen) wil ik ook nog mijn bewondering uiten voor de ongetwijfeld fysiek en mentaal zeer zware prestatie van Oberzan. Enkel kinderen kunnen intenser vertellen, en die houden het niet eens zo lang uit.
ReplyKeep this (0)
RAMBO SOLO ......
Een veel te late reactie want dit forum is zodanig ongebruiksvriendelijk dat ik dit nog maar zelden gebruik
Las dus uw reactie vandaag ..:-))))
mijn negatieve benadering ging dus puur over de
“fysische “benadering om de hele voorstelling op de grond
te moeten zitten en was niet erg aan mij besteed
Wat ik dus ook duidelijk omschreef
En als je dan “problemen” krijgt kun je van een voorstelling
ReplyNIET genieten …..lag dus puur aan “het op de grond zitten” r
Keep this (0)