- All comments
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Miet Warlop in grote vorm!
Vorige zaterdag 16 mei zag ik de nieuwe (omzeggens woordloze) voorstelling van Miet Warlop, ‘Springville’. Ze ging net in première op het FRESH festival in Buda, Kortrijk. Ik had een jaar geleden al een eerste korte try out gezien en besloot toen, geënthousiasmeerd, Vooruit als coproducent het project mee te laten ondersteunen. Mag ik hier ronduit zeggen dat ik trots ben dat Vooruit dit project mee mogelijk heeft gemaakt?
ReplySpringville begint als een absurdistische slapstick-scène, die hier en daar wat laveert tussen de wereld van Jacques Tati en die van René Magritte. Op de scène staat een kartonnen huis, bewoont door een vreemde, ongedefinieerde man. Die tracht er ‘de dingen’ onder controle te houden, maar ‘de dingen’ leiden hun eigen leven: een langbenige tafel, een vreemde doos met kokerneus, een oververhitte electriciteitskast en een nog vreemdere passant, een reus alias jogger. Klinkt dit allemaal vreemd, dan kan ik enkel zeggen dat het ook allemaal vreemd is, maar ook subtiel, humoristisch en aandoenlijk. Als je bijna dacht dat het mimetheater dood was, dan kan je met Miet Warlop’s Springville terug in de ban geraken van het woordloze, van de onverbloemde fantasie. Wat me nog het meest frappeerde, was de keuze van Warlop om niet voor makkelijk effectbejag te gaan. Zo laat ze de hele voorstelling lang het zaallicht aan, er zijn geen andere lichtstanden waardoor de objecten hun illusies enkel en alleen aan zichzelf te danken hebben… Als toeschouwer ga je ondanks de duidelijke ‘theater’context toch geloven in die vreemdsoortige creaturen. En dan is er nog een tweede keuze van Warlop die maakt dat emotionele verleiding minder evident wordt: er is geen muziek. Op die manier zet ze haar performers, haar objecten, bijna in de kale ruimte, onbeschermd door licht en klank. In zo’n harde setting overeind blijven, en meer nog: scoren, daar doe ik mijn hoed voor af. Merci Miet!
Keep this (0)
hupla hoi
fantastisch!
ReplyKeep this (0)
Ticket te koop
Wie nog een ticket wil voor vrijdag. Ik kan helaas niet gaan … Stuur me voor woensdag 23.9 een bericht via deze Vooruit website.
ReplyKeep this (0)