- All comments
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Bestofte nostalgie tot leven gewekt
Nostalgie, het is zo wel iets dat je regelmatig tegenkomt in muziek. Wie heeft er zijn/haar vader al niet horen klagen over hoe de muziek in zijn tijd ten minste nog kwaliteitsvol was terwijl hij zijn eens lange haren laat rondvliegen op de tonen van Whole Lotta Love? En hoeveel bands van vandaag de dag grijpen wel niet terug naar klanken van vroegere decennia? Ook in hiphop, een relatief jong genre (30 jaar oud dit jaar, als je rekent vanaf de eerste hiphopsingle in 1979) komt er nogal wat nostalgie kijken, zowel bij artiesten als bij luisteraars.
Voor deze luisteraars was het dan ook moeilijk om naast de Check The Rhyme tour te kijken. Ongetwijfeld één van de vetste hiphoptours van de laatste jaren, was het ook maar rechtvaardig dat de Concertzaal afgeladen vol zat. Nochtans, de meeste artiesten op de affiche hebben in geen jaren meer iets relevant uitgebracht en kenden hun hoogtepunt in de vroege jaren 90, de gouden era van de hiphop volgens velen. Het is echter niet omdat je vandaag de dag geen goede muziek meer maakt dat je shows daarom ook niet meer de moeite zijn, vraag maar aan Neil Young.
Anyway, Paris mocht de spits afbijten. Niet de meest klinkende naam op de affiche maar toch zeker geen onbekende voor de doorwinterde hiphophead. Paris bevindt zich een beetje in hetzelfde straatje als Public Enemy; agressieve, politiek getinte teksten op funky beats. Desondanks moet ik toegeven dat Paris nog nooit echt indruk op mij heeft gemaakt met een plaat en met zijn concert deed hij dat ook niet echt. Genietbaar, dat zeker, maar moest hij alleen op een podium staan, ik zou waarschijnlijk niet gaan kijken.
Tha (Alkoho)liks zijn ietwat bekender, al is het vooral doordat ze nauw verbonden zijn/waren aan X-Zibit, die echter tegenwoordig liever kapotte auto’s ombouwt tot lelijke monsters met sullige features in plaats van nog wat vette rhymes te droppen. Tha Liks zelf zijn hun hoogtepunt ook al voorbij maar hebben toch behoorlijk wat classic materiaal om op te steunen voor een entertaining hiphopshow, en dat is ook exact wat ze brachten. Tha Liks maken feestmuziek en een feestje werd het dan ook, al ontplofte de zaal nog niet volledig.
Dat ontploffen kwam er pas eenmaal de Lords of the Underground het podium betraden. Bij uitstek een groep die al jaren niets relevant meer uitgebracht heeft, maar dat mocht des te meer reden zijn om zich te bewijzen voor een publiek. En dat deden ze dan ook vol overtuiging, ze kregen zowat heel de zaal mee met hun funky sounds en stage presence. Classics als Here Come The Lords, Tic Toc en Chief Rocka passeerden allemaal de revue naast het betere entertainmentwerk van o.a. DJ Lord Jazz en zijn turntablecapriolen en het publiek kreeg er maar geen genoeg van. Veruit de beste show van de avond, al hadden we wel zonder het nummer van de franstalige groep gekund op het einde.
Voor The Beatnuts zou het een makkie moeten zijn om de zaal nu heet te houden, zij hebben namelijk ook een hele resem classic tracks in hun achterzak steken en uit ervaring weten wij dat ze capabel zijn om een vette live show op poten te zetten (zie Dour 2007). Helaas bleken Juju en Psycho Les niet volledig overtuigd vanavond en brachten ze geen compleet feestje. Met tracks als Watch Out Now, Se A Cabo en No Escapin’ This is het echter moeilijk om het publiek niet mee te krijgen, al zijn The Beatnuts zeker in staat tot meer.
Ondertussen was het al 1 uur geworden en hadden we nog één optreden tegoed, namelijk dat van Jeru the Damaja, een persoonlijke held, al is het slechts voor zijn twee eerste albums. Wij negeerden de opkomende spierpijn van het uren rechtstaan en hielden ons klaar voor de laatste marathon van hopelijk een hele resem classics. En jawel, classics kregen we geserveerd van Jeru, ook al was de man een beetje dronken en zeverde hij nogal veel tussendoor. Gelukkig bleef zijn gezever entertainend genoeg (“I love all of ya’ll motherfuckers, except this motherfucker here”) en was hij nog niet dusdanig beneveld dat hij zijn teksten niet meer herinnerde. Dat freestylen mocht dan wel niet meer zo goed lukken maar dat vergeven we graag de man die ijzersterke uitvoeringen van classics als Come Clean, D. Original en Ya Playin’ Yaself bracht.
En daarna waren wij volledig kapot van het urenlange rechtstaan en kropen wij snel in ons bed om er ’s ochtends vroeg uit te kruipen voor die vermaledijde lessen. Maar we kropen gelukkig in ons bed, blij dat we een aantal hiphophelden hebben mogen aanschouwen nu het nog kan. En ook al zijn we veel te jong om al die classics gehoord te hebben toen ze uitkwamen, toch haalde deze avond behoorlijk wat nostalgie bij ons naar boven.
- Tags
- classic
- feestje
- hiphop
ReplyKeep this (0)
Ik moet ook toegeven dat the lords de vetste act was en paris niet echt boeide ,ik was blij dat ik uit het verre genk,limburg naar de vooruit ben geweest want toen ik tijdens een aflevering van de hop op studio brussel hoorde dat die mannen kwamen optreden die ik altijd via yo mtv raps met dr dre & ed love r& fab5freddy zag dacht ik bij mijn eigen yoo dit moet ik zeker gaan zien en de dag daarna had ik mijn tickets al bestel en het was de 25 euro waard amaaaai ,ik hoop dat er nog eens zoiets georganiseerd kan worden waarom niet bv met naughty by nature,az,mobb deep….......
Ik wil nog rap zeggen dat dit echt een avond was om nooit te vergeten
peace i’m out
ReplyKeep this (0)
Ik kan het niet beter dan Gowaart zeggen : )
Voor Paris was ik te laat, Tha Liks waren best ok, Lords of the Underground zetten het feest pas echt in gang, jammer dat de Beatnuts niet echt in form waren, maar de tipsy Jeru maakte dat weer goed.
Jammer dat Jeru & Liks geen betere afterparty kregen dan die in Deca…
Straffe avond, blij dat ik dat heb mogen meemaken!
ReplyKeep this (0)