Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

• Sign up now (Find out more)
• Order tickets
• Log in

• I was there (Missed it) (25)
• • Your rating
  • • Current rating 4.0/5
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    (1)
• Follow (What’s this? follow_reactions_only_tooltip)
• Tell-a-friend

• All comments
• Comment that have been added after the event (1)

1. #1 in 3 years ago by wimw

   Rate this comment 0

   Aka Moon en Baba Sissoko Tam Orkest overweldigend in Luik en Antwerpen

   Aka Moon heeft iets met Afrikaanse percussie. Het trio heeft zijn groepnaam te danken aan hun verbijf bij de Aka Pygmeeën midden de jaren 90. Vooruit bracht ze samen met de Senegalese meesterpercussionist Doudou N’Diaye Rose, een samenwerking die resulteerde in de cd Live at Vooruit.

   Op 1 april delen ze het podium met nog een ander godenkind van de Malinees Baba Sissoko. In Luik en Atwerpen zijn de concerten reeds achter de rug. Maaike Wuyts verantwoordelijk voor de productie maakte het gebeuren van kort bij:

   Op zondag 22 maart 2009 komt Black Machine toe in Brussel. Zes van de acht groepsleden reizen voor de eerste keer buiten hun landsgrenzen (Mali) en de eerste opdracht is een hoop warme trui’s en vesten zoeken.
   Op maandag 23 maart starten de repetities in de KVS. Vier dagen lang werken Black Machine en Aka Moon geconcentreerd aan de nieuwe nummers. Composities van de hand van Fabrizio Cassol en Baba Sissoko die voor het ensemble worden gearrangeerd. Ook de instrumenten moeten op elkaar worden afgestemd. Michel Hatzigeorgiou op basgitaar geeft de akkoorden aan waarop de Ngoni’s handmatig worden geaccordeerd.
   De première heeft plaats in de Filharmonsiche zaal van Luik en wordt door het publiek onthaald op een lange staande ovatie. Het was een schitterend concert waar de grooves van Aka Moon zich vermengen met de pulserende ritmes van het tama-orkest.
   Het is een concert waar de liefde voor muziek en het plezier van het samen musiceren zo aanstekelijk werkt dat de zaal de groep al met een daverend applaus verwelkomt na het eerste nummer.
   Muziek als sleutel voor de vrede (dixit Baba Sissoko) of muziek als genezende kracht (dixit Fabrizio Cassol)... Ook in Antwerpen mondt het concert uit in een feest waarbij de groepsleden van Black Machine zich mengen onder de toeschouwers die de kriebeld niet langer konden bedwingen en voor het podium springen om te dansen tijdens de bisnummers.
   Het zou zonde zijn als je het zelf niet mee kan maken!

   Reply

   Keep this (0)

2. #2 in 3 years ago by Gowaart

   Rate this comment +1

   Drums! Drums! Drums!

   

   

   Vraag het aan de slager, vraag het aan de bakker, aan de kuisvrouw, aan uw moeder, aan uw hond, uw waterkoker en aan uw professoren. Allen zullen ze u antwoorden dat Afrikaanse muziek “zo met veel getrommel enzo” is.

   Edoch, dat is niet helemaal correct! Dat ritme in de meeste Afrikaanse muziek een belangrijkere rol speelt dan bij pakweg Bach is een waarheid als een gnoe, maar al te veel wordt de muziek vereenzelvigd met een hoop gekleurde medemensen die in extase op allerlei primitieve trommels slaan. Uiteraard komt er meer bij kijken en dat bewezen Aka Moon en Baba Sissoko gisteren met volle overtuiging.

   Wat we gisteren voorgeschoteld kregen was een mix van traditionele Malinese muziek en de stevig groovende jazz fusion van Aka Moon. Incorporatie van Afrikaanse muziekkenmerken in Westerse muziek durft nogal eens fout aflopen (zie: Vampire Weekend) maar hier werd dat vermeden. De cocktail die we hoorden klonk organisch en spontaan en niet als een som van 1 + 1 = 2. De verschillende elementen werden gecombineerd in 1 geluid dat eerder typerend is voor deze samenwerking dan voor een van de aparte componenten. En hoewel er bijna drie keer zoveel Afrikanen als Europeanen op het podium stonden overheersten ze toch niet in het geluid. Alle muzikanten droegen in gelijke mate bij aan het geluid, Stéphane Galland met zijn strak en beheerst drumspel, Michel Hatzigeorgiou voorzag de muziek van net die extra diepte die er vaak niet is in Afrikaanse muziek (door afwezigheid van een baspartij) en Fabrizio Cassol verkende de hogere regionen die daar ook vaak afwezig zijn. En Baba Sissoko en zijn Tama-orkest voorzagen dat alles dan van een percussief tapijt dat spontaneïteit, punch en vooral diversiteit gaf aan de muziek. Het concert wist ons echt op geen enkel moment te vervelen en de nummers die gespeeld werden evolueerden doorheen allerlei opwindende territoria waarvan we maar geen genoeg kregen. De staande ovatie op het einde was dan ook dubbel en dik verdiend voor anderhalf uur fantastische muziek.

   Een revelatie jawel, ik ben nu al benieuwd naar het volgende project van Aka Moon. En in afwachting daarvan zullen we maar uitkijken naar de CD die van dit project zou uitkomen.

   Tags

   1+1=1

   Aka Moon

   Mali

   Reply

   Keep this (0)

Post a comment