- All comments
- Comment that have been added after the event (9)
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Theater op de Markt
Afgelopen zomer zag ik op Theater op de Martk in Hasselt de voorstelling Het Blauwe Uur van Lotte Van den Berg. Rond een uur of vijf ’s ochtends, net voor het opkomen van de zon, werd het publiek in een verlaten straat – waar toevallig mijn tante woont, maar dat doet nu weinig ter zake – neergezet met dikke tekens en tasjes thee en vervolgens begon een zeeeer zachte, zeer kleine en intieme voorstelling waarin allerlei figuurtjes de vroege straat in vuur en vlam zetten. Heel erg pakkend maar ook heel erg leuk.
ReplyIk herinner me nog dat ik erna naar huis fietste en dat net toen ik over de brug over het Albertkanaal fietste de zon door de wolken brak. Onder invloed van de voorstelling ben ik gestopt om naar de pracht van zo’n alledaags beeld te kijken. Zalig!
Keep this (0)
Het Blauwe Uur van Lotte Van den Berg is inderdaad een fantastische, zinneprikkelende voorstelling. Mocht je meer van haar werk willen ontdekken, dan kan dat volgend seizoen in Vooruit. Dan hebben we Lotte met maar liefst 2 voorstellingen te gast: Stillen en Winterverblijf. Die laatste voorstelling moet nog gemaakt worden, en beloofd haar eerste grote zaalvoorstellign te worden. Stillen daarentegen, is al af. Ik zag de voorstelling in WPZimmer in Antwerpen en was zeer onder de indruk van de voorstelling. Stillen verwijst naar het woordeloze karakter van de voorstelling, maar meer nog is het de Duitse term voor ‘de borst geven’, ‘zogen’. Lotte Van den Berg laat in de voorstelling dan ook prachtig zien hoe mensen elkaar nodig hebben, hoe we ons in de liefde, in vriendschap, in familiebanden, ... aan anderen binden. Klinkt misschien melig maar de voorstelling is het alleminst. Ik was stil na Stillen.
Ik had mijn ticketje voor Winterverblijf gekozen omdat ik Dirk Roofthooft bij de acteurs zag staan. Nu ze door Arne Sierens als één van de veelbelovende jonge theatermakers is aangeduid in het jongste nummer van Tiens Tiens ben ik des te meer benieuwd. Ik ben maar wat blij dat Stillen ook in mijn abonnement zit.
Het interview in Tiens Tiens vind je hier: http://www.tienstiens.org/node/3082
ReplyKeep this (0)
Een zeer beleefde zaal vanavond.
ReplyVelen wilden weg.
Velen bleven zitten.
Toch bleef alles leeg.
Keep this (0)
Na de voorstelling bleef ik met een verward gevoel achter. Persoonlijk vond ik het niet zo slecht. Ook geen hoogvlieger of een aanrader, laat dat duidelijk zijn, maar het applaus was echt wel heel stil. Naar mijn gevoelg heeft ze de lat heel hoog gelegd door te appeleren naar haar vader en is ze hier heel sterk op afgerekend. Ik ken het werk van haar vader niet (van voor mijn tijd) maar achteraf hoorde ik mensen toch zeggen dat ze hem nog bezig gezien hadden en dat dat wel goed was.
Is iemand gebleven voor het gesprek met Lotte achteraf? Het moet wel erg zijn als je zo te midden van het publiek op zo’n manier beoordeeld wordt.
ReplyKeep this (0)
Winterverblijf was inderdaad geen evidente voorstelling en je blijft je tijdens de voorstelling voortdurend afvragen wat je er moet van denken!
ReplyIn de zone 09 geeft E.C. volgens mij een zeer goede betekenis aan het stuk.
Je kan het lezen op: http://www.zone09.be/agenda/detail/nl/19_1_2008_146376/Winterverblijf.html
Als je dit leest begrijp je het allemaal veel beter!
Keep this (0)
Beste Ilse ,
Wat moet je er van denken ?
Niets is niets …
Wie dat “verslagje ” in 09 schreef kunnen we beter onmiddellijk
naar het “gravenkasteel” sturen
Het verslagje met de 4 sterren heb ik ook gelezen
maar ik heb er niets uit geleerd
want de essentie wordt nooit benaderd
En dat geldt voor veel “pers” artikels over deze produktie
niemand durft zeggen dat dit eigenlijk rotslecht is ….
want als ze dit schrijven krijgen ze geen gratis tickets meer
En nu zeg ik weer dingen die niet mogen verteld worden ..:-)
ReplyKeep this (0)
WINTERVERBLIJF –
Gisterenavond naar Winterverblijf geweest en zoals men al uit mijn eerste reacties kon opmaken
was dit weer maar eens een voorstelling zonder inhoud ……
Jozef Van den berg die in 1989 ,bij aanvang van een voorstelling en voor een volle antwerpse Singel
aankondigde dat hij nooit meer zou spelen en de mensen hun geld konden terugkrijgen
Zijn dochter ,Lotte , probeerde nu de situatie na die toespraak te creeeren en het “ongeloof”
van het publiek omtrent de “gebeurtenis” weer te geven
Wat gebeurt er eigenlijk ??……eigenlijk niets …..maar laten we er toch iets over proberen te schrijven
Iemand die op de scene beweegt met een dienblad waarop enkele tassen en een kannetje (en die soms laat vallen )
Iemand die niet anders doet dan attributen op en af de scene te zetten en soms gewoon
eens de scene dwarst
Iemand uit de grensstreek van Mongolie /Siberie die met haar stem weliswaar indrukwekkende
dingen doet, een bepaalde sfeer opriep maar waarvan ik de essentie toch niet snapte
Iemand ?
Een andere zangeres die het bij flarden operagezang hield
Iemand die de rol van Jozef Vanden berg op zich nam en enkel in de beginscene
en naar het einde toe eens te zien was
Dat was het dan ……
Ongetwijfeld zat deze voorstelling vol symboliek maar dan moet de toeschouwer wel de kans krijgen
om die te ontcijferen
Enkel de slotscene heb ik uiteindelijk begrepen….waarbij men gebruik maakte van een twintigtal
figuranten ……die de vertwijfelde zaal verbeeldden en waarbij de “toeschouwers” een voor een de zaal verlieten
En toen waren we 5 kwartier ver ……en gingen de lichten uit
Dat was het dus ongeveer
Ik heb altijd gedacht dat er op zijn minst toch een wisselwerking zou moeten zijn tussen podium en
zaal …….
Bij het verlaten van de zaal kregen we nog een “programmake” in onze handen geduwd …..
Dat daarjuist eens gelezen ……
“Een praktische en eenvoudige benadering van grote levensvragen staat centraal in het werk van Lotte “
De balngrijkste levensvraag (?) na de voorstelling gisterenavond was eigenlijk ……zouden we ons abonnement nog vernieuwen of niet …..want wat hebben we nu al gezien ….dit jaar, dat echt de moeite waard was ???
Ik laat het woord aan de andere community leden …..
ReplyHopelijk zijn er mensen die dit wel goed vonden ….
Ook dat zou ik wel eens willen lezen
Keep this (0)
Tja, soms moeten we ook es niet rond de pot draaien.
ReplyDeze voorstelling slaat nergens op.
Jammer, want ik was een groot fan van Jozef vdB.
De bespreking in Zone 09 is mooier dan de voorstelling zelf. De auteur heeft de persmap nagepraat en niet durven schrijven dat het vervelend was en tijdverlies.
Misschien kunnen we het nu ook maar beter over een andere voorstelling hebben…
Keep this (0)
Een mislukking is tenminste een poging
Als je uitgaat van het principe “als ik het niet begrijp, is het niet goed” en het daar dan ook bij laat, dan is Winterverblijf inderdaad een voorstelling waar je niets aan hebt. Maar je kan er ook voor kiezen een poging te doen om een eigen interpretatie toe te kennen aan wat je ziet, zelfs al mislukt dat, of is het niet exact wat de maker ermee bedoelde.
Hierboven wordt ergens gesteld dat het gaat om een “voorstelling vol symboliek maar dan moet de toeschouwer wel de kans krijgen om die te ontcijferen”. Waarom zou je die symboliek moeten ontcijferen? Die is zo persoonlijk voor de toneelmaakster en voor de acteurs zelf, dat die sowieso voor de toeschouwer ontoegankelijk is en niet kan betekenen wat het voor de makers betekent. Maar dat maakt het stuk niet waardeloos. Dat de sleutel tot die symboliek niet op een dienblaadje wordt aangeboden, maakt het net interessant.
En zelfs dan nog kan je, als je dat wil, met wat simpel opzoekwerk, het stuk heel wat concreter maken. Zo zit het (blijkbaar, want dat wist ik vooraf ook niet) vol verwijzingen naar het werk van Jozef van den Berg en het stuk dat hij normaalgezien had moeten spelen die ene avond. Persoonlijk vind ik het niet nodig dat te weten om het stuk te kunnen waarderen. Het is een leuk extraatje dat de ervaring achteraf nog kan aanvullen.
Het stuk gaat volgens mij, onder andere, over kunnen stoppen maar toch doorgaan, over theatermaken en het waarom daarvan, maar ook breder over legitimeren van wat je doet, of je nu kunstenaar bent of kok of buschauffeur. Zoals Lotte van den Berg in de nabespreking zei, als je je bewust bent van de mogelijkheid om te stoppen met wat je doet, dan moet je wel een verdomd goeie reden hebben om toch door te gaan. Waarom blijf je het anders doen?
Waarschijnlijk gaat dit voor Lotte van den Berg zelf onder meer zeer persoonlijk over theater maken. Haar vader heeft ervoor gekozen om ermee te stoppen, omdat het voor hem niet zinvol meer was en hij zijn waarheid ergens anders vond. Het feit dat Lotte deze voorstelling maakt, is dan wellicht een zoeken naar haar reden om door te gaan én naar óf ze überhaupt wel moet doorgaan. Deze voorstelling draagt het antwoord daarvoor niet in zich, maar lijkt mij een poging om dat antwoord en die legitimatie te zoeken. Het feit dat ze nog een voorstelling gemaakt heeft, ís een antwoord.
Lotte van den Berg heeft ervoor gekozen om dat te doen in een vorm die verwijst naar haar vader, naar het stuk dat haar vader speelde, maar ook naar rituelen in het algemeen. Rituelen waarmee mensen zoeken naar hun antwoord op die vraag van waarom we doen wat we doen. Voor de ene heeft dat antwoord blijkbaar iets van doen met haar keelgezangen, voor de andere draagt het ritueel met de kopjes en de theekan blijkbaar betekenis. Voor ons heeft het dat niet, maar het ritueel als “procédé” is toch voor iedereen herkenbaar? Iedereen kan zijn eigen ritueel immers invullen op een heel persoonlijke manier die onbegrijpbaar kan zijn voor anderen, maar daarom niet zinloos…
ReplyKeep this (0)
Hallo Nele,
Mooie reactie op mijn inzending
En dat was uiteindelijk ook de bedoeling
om andere visies te kunnen lezen
ik heb de nabespreking niet gevolgd want
die komt voor mij veel te laat ….....
het stuk is gespeeld ….het kalf is verdronken
en de avonden zijn kort
Deels wil en kan ik uw uiteenzetting goedkeuren
maar toch wringt er hier en daar iets
in mijn persoonlijke visie uiteraard
Ik weet uiteraard dat theater dikwijls de mensen uitdaagt
om na te denken ….daar heb ik geen problemen mee
Maar het kost tegenwoordig een serieuze inspanning
om te begrijpen wat er nog vertoond wordt
En dikwijls heb je er het raden naar
Of de bedoeling van theater is dat de “maker” zo maar iets op de scene gooit
en het publiek er maar moet van maken wat ze willen is een liefdevolle
benadering maar zie ik niet zitten
Ik vind het wel belangrijk een stuk te kunnen doorgronden
en liefst de boodschap te begrijpen die het gezelschap er wil insteken
(als er een boodschap is uiteraard ) .
De kracht van theater WAS en theater is ….gesproken woord …...
Ik zoek de voorstellingen waar dat nog eens gebeurt en waar ieder acteur zijn eigen rol
mag spelen …..
Klinkt misschien goedkoop maar ik vraag mij af of iemand nog in staat is van een
“type” neer te zetten
Maar dit is wel naast de kwestie “Winterverblijf”
Zelf schrijf je ergens dat “symboliek” niet dient ontcijferd te worden
maar je geeft er wel een hele uitleg aan die je uit het stuk niet kunt halen..
want er wordt bijna niet in gesproken
Daarom ben ik het met jou ,op dit punt, niet eens ….
Een stuk moet voor zich spreken ,....
Zodat de betalende bezoeker er ook iets aan heeft …..
dat lijkt men wel te vergeten ….
Maar ik ben toch gelukkig dat er iemand is die er iets aan had
en een prachtige reactie neergeschreven heeft op deze community site
Nog van dat …zou ik zeggen
Peerfietsen
Ik begrijp ergens wel je reactie, Frank, maar aan de andere kant betwijfel ik of een auteur, theatermaker of ander kunstenaar nog tot overtuigende expressie en authentiek werk kan komen (daarmee bedoel ik: werk waarbij de kunstenaar kiest voor de thema’s en beeldtaal die voor hem/haar interessant en betekenisvol zijn), als hij/zij in dat proces altijd een zo groot mogelijke toegankelijkheid voor het publiek moet vooropstellen. Natuurlijk mag dat publiek daarover zijn verontwaardiging laten horen (getuige daarvan de reacties op dit forum, maar ook tijdens de nabespreking van ‘Winterverblijf’, dat van den Bergs voorstelling ‘pretentieus’ zou zijn, omdat ze het publiek bewust op een afstand wil houden door iets te presenteren wat zo ontoegankelijk is dat niemand nog kan volgen. Gevolgtrekking van de criticus: “een doorzichtige tactiek en oninteressant theater”) maar ik stoor me wel aan het feit dat die verontwaardiging over het ‘buitenspel gezet worden’ soms te snel veralgemeend wordt, en dat zo’n mening dan wordt geventileerd alsof het iets objectief vaststelbaars is (vanuit “IK begrijp dit niet” wordt meteen geconcludeerd “dit IS pretentieus en slecht”. Anders ook een sterk staaltje van pretentie, me dunkt).
Ik moet bij deze discussie (en trouwens ook bij andere geringschattende kritieken over de ‘waarde van het hedendaags theater’) nogal vaak denken aan wat Jos Joosten en Thomas Vaessens zeiden over de lauwe ontvangst van vernieuwende dichters als Verhelst, Spinoy, Van Bastelaere: “de regels van het discours waarmee over poëzie wordt geoordeeld, zijn niet de regels van het discours waarover wordt geoordeeld.” ‘Winterverblijf’ (en wat mij betreft ook stukken als ‘Origine’ van Verhelst, of ‘Banquet’ van Portéla) vallen voor mij ook onder deze categorie van artistieke vernieuwing. Mijn appreciatie van deze stukken is variabel, en in dat opzicht uiteraard even subjectief als iemands eventuele afkeer, maar ze hangt niet af van het feit of ik de eventuele ‘boodschap’ vanwege de maker helder kan ontvangen. Dat doet voor mij minder ter zake, omdat ik deze (en andere) toetsstenen (die, meen ik, wel nog van toepassing zijn op traditioneler theater) eenvoudig weg niet meer relevant vind voor deze voorstellingen.
Ik ben het wat dat betreft dus eens met Nele, en met wat pakweg Van Bastelaere hierover heeft gezegd: “het lijkt tot de meeste critici niet door te dringen dat hun kritische concepten weleens niet zouden kunnen deugen”. Nu goed, ik ben geen absolute fan van de arrogantie en pretentie die Van Bastelaere op zijn beurt soms hanteert, maar in dezen vind ik toch dat hij gelijk heeft. Naar analogie daarmee, vind ik kritiek uiten over de zinledigheid van een voorstelling die je bekijkt op een manier die volledig haaks staat op haar aard, een beetje zoals proberen fietsen op een peer, en vervolgens zeggen dat die peer “een heel slechte fiets” is.
ReplyKeep this (0)