- All comments
- Popular comments (1)
Post a comment
Please log in or register to post a comment.
Becoming a member is free of charge and only takes a couple of minutes. As a member you can:
- take part in the community activities on our website
- keep a personal calendar of your favourite events
- upload pictures and make friends
- keep your favouiete photos, videos, music, texts or comments
- rate other comments
Een hartelijke ontvangst met glühwein (nuja, ik luste dat niet, maar het geklingel van de glaasjes vermeed meteen stille momenten) en een “zit iedereen goed?” worden geaprecieerd, zeker in tijden van vrede voor iedereen. In een peilsnel tempo veranderde de sfeer van hilarisch naar tragisch en van bezinning naar schelpartijen. Geen toastjes, maar wel een levende kerststal, er moeten zware keuzes gemaakt worden….
Ik heb hard gelachen bij deze voorstelling, echt bijzonder leuk aangepakt ! Of hoe je met de meest cliché typetjes toch een originele voorstelling kan maken !
ReplyOp de trein naar huis was ik nog steeds aan het lachen. Dat kwam vast door die verbroedering… :)
Keep this (0)
Tot op het laatste moment getwijfeld om te gaan en bij deze minder daneen uur voor de volgende voorstelling (denk en hoop ik) een oproep aan mensen die twijfelen om vanavond te gaan: doen !
Voor de voorstelling voelde ik me lichtjes ziek en slaperig, na de voorstelling fris en gezond en had ik zelfs kerstgewijs bijdragen aan iets Goeds met hoofdletter G, de glühwein zit daar natuurlijk voor iets tussen, maar de warmte van het publiek, de kerstsfeer, het einde van het cynisme errond, de verbroedering, ...
Een aanrader dus, enkel de woordkeuze ‘verbroedering’ is in deze tijden misschien iets te seksistisch, waarom gaan we niet voor een ‘verbroeder- en verzustering’. En omdat dat zo zielig is voor de mensen zonder broers en zussen kunnen we het misschien nog een beetje uitbreiden tot ‘verbroeder-, verzuster-, bevriend- en bevriendining’ ... (aan de taalpuriteinen om het juiste aantal n-en in het laatste deelwoord toe te voegen) Het is maar een voorstel, maar ze hebben gelijk: we moeten iets doen !
Altijd leuk mensen tegen te komen die de kerstsfeer volledig doorhebben !
Lennards interventie was trouwens de max :-)
ReplyKeep this (0)
Hallo aan iedereen,
vrede op aarde aan de mensen van goede wil …....???
Was het maar waar …....!!!!!
Maar dit toneelstuk trok op NIETS ..!!!!
Het zoveelste …..!!!!
Ook ik heb met momenten goed gelachen…..
en heb mij zelden verveeld …..
MAAR wel dikwijls geergerd
Steeds meer ,worden de Vooruit bezoekers geconfronteerd
met stukken die ronduit “onafgewerkt” zijn
en ik vind dat persoonlijk onaanvaardbaar!!!!
Tegenwoordig maken de theatergezelschappen ,
of de kunstmatige samenstellingen ervan , schijnbaar geen enkel probleem met
iets op de “toneelliefhebbers” los te laten dat eigenlijk niet eens als voorstelling zou kunnen benoemd worden
“Laten we het publiek maar opdraaien voor onze onkosten ”.....lijkt de stelling te zijn
Het publiek heeft nu eenmaal moeten reserveren voor” onbestaande stukken..”
op een moment dat Vooruit ze ons aanbiedt (wat van Vooruit eigenlijk begrijpelijk is )
Een voorstelling als deze (Vrede op aarde …enz ) is pure bezigheidstherapie…..
er zitten heel veel mogelijkheden in…...maar die kwamen er ronduit niet uit
omdat het stuk niet afgewerkt is ….....
Een persoonlijke kritiek ,die steeds maar meer en weer terugkeert
en steeds maar meer en meer toepasselijker wordt op de ons aangeboden ” stukken” .....
Wie hier zijn verantwoordelijkheid dient op te nemen laat ik even in het midden ..
Tot vandaag heb ik mijn vragen bij deze “community” site ….
Ik doe nu eens een poging om een discussie op gang te brengen
over het “nut” van deze voorstelling ….
Ik verwacht dan ook massale reacties …..:-)))))
Voor zover ik tot nu gelezen heb is er nog nooit een “negatieve” kritiek verschenen
ofwel heb ik de site nog niet goed genoeg bestudeerd
Ik kijk uit …....
allemaal een goeie “kerst” ...........:-)))))
Frank
ReplyKeep this (1)
“Negatieve “kritiek moet zeker kunnen en zoals ik het kan zien, heeft je bijdrage al reacties losgeweekt. Er zijn nog bijdragen verschenen die om het zacht uit te drukken niet echt mild waren maar je hebt gelijk deze zijn in de minderheid . Wat me ook interesseert zijn de vragen die je tot vandaag hebt over deze communitysite. Laat maar horen…
Beste Frank,
eerst en vooral: je hebt hem misschien nog niet veel gebruikt, maar je gebruikt hem voor de juiste doeleinden: ons community-forum. Het is inderdaad een forum en daar horen positieve én negatieve commentaren thuis. Over het algemeen zijn de reacties hier positief, maar we hebben ook al negatieve reacties op voorstellingen gekregen vóór de jouwe hoor (als dat een troost mag wezen). Ik spreek je vaststellingen omtrent deze voorstelling uiteraard niet tegen, maar stel toch vast dat er mensen zijn die wel positief reageren op het project. Maar dat is een kwestie van smaak en hoe die verschillen kan. Het is misschien ook een kwestie van verwachtingen en hoe die verschillen kunnen… Ik wil hier niet vervallen in een algeheel kunstrelativisme waarbij alles goed en slecht is tegelijkertijd afhankelijk van de toeschouwer, maar toch nog even wat bedenkingen op een rij.
Om te beginnen iets over het project van Ontroerend Goed en TG Monk zelf: dat project zal zeker nog groeien naarmate het meer gespeeld wordt. Er zaten inderdaad nog wat ritmische problemen in, en kinderziektes alom. Maar Vooruit heeft zich geëngageerd om dit Gentse gezelschap in eigen stad een premièreplek te geven en meer nog; een plek waar ze anderhalve week de zaal en de technische uitrusting ervan konden ge- en misbruiken. Dat is met name een belangrijke taak die we ons voor ogen houden: jonge artiesten een plek geven en samen met hen en het publiek het risico lopen op een blauwtje.
Is ‘Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil’ dunnetjes? Misschien wel, misschien is het anderzijds ook onderdeel van het project om rond de gladde dagen voor de kerst de holle retoriek welig te laten tieren. Mijn commentaar op de voorstelling is van heel andere aard. Met de zoetstroperigheid kan ik zeker leven, maar het concept om een voorstelling te maken die maar niet begint, die nooit echt op dreef komt en uiteindelijk, als alles ten einde is, in feite nooit gestart is, is een oud recept. Haal je herinnering aan een aantal voorstellingen van STAN of De Koe naar boven en je merkt hetzelfde recept. Daarbij is het ondergraven van het verhaal de inzet van de avond. Het vertellen staat naast de onmogelijkheid ervan. De zaken blokkeren en de acteurs draaien in rondjes. Dat is in feite zo oud als de zogenaamde ‘Vlaamse Golf’ in het theaterlandschap, waarbij precies deze non-voorstellingen hoge ogen gooiden.
Uiteraard doet deze voorstelling dat niet meer, we kennen de ingrediënten en smaken de soep niet meer… of missen dat ietsje extra, al zal dat misschien net de kitsch zijn die eigen is aan deze voorstelling.
Daarnaast wil ik zeker nog het volgende kwijt, enkele meer algemene bedenkingen… Vooruit heeft de voorbije 3 maanden 12 podiumkunstenvoorstellingen getoond. 6 daarvan, de helft dus, waren premières waarbij we als huis mee de sprong in het duister genomen hebben. Soms kom je goed terecht, soms breek je een enkel. Dat geldt ook voor het publiek uiteraard. En veel gezelschappen gaan graag in Vooruit in première precies omwille van dat publiek dat opbouwend, nieuwsgierig én kritisch is. Ik begrijp ook dat de meesten onder ons (om in de beeldspraak te blijven) maar twee enkels hebben, dus er zijn grenzen. Jij hebt de jouwe duidelijk bereikt en ik ben benieuwd wat je nog zag dat je niet kon smaken.
Bovendien, ook voorstellingen die niet bij ons in première gingen, zijn wel vaak in ons programma opgenomen voor ze gemaakt werden… De voorbije maanden ging dat om 5 van de overige 6 producties… Dus ook daar zit een hoge mate van risico in, het is een berekende sprong op basis van vertrouwen in artiesten. En die sprong wil ik graag ook in de toekomst nog maken. Want het is belangrijk voor kunstenaars om gesteund te worden in de fase voorafgaand aan succes of mislukking…
Zo, mijn eerste gedachtes, niet als antwoord op maar meer als bedenking bij jouw reactie. Want nogmaals: je hebt gelijk en op deze manier kom ik ook eens te weten wie er niet tevreden was en waarom…
Sorry, maar hier kunnen we maar beter geen woorden aan vuil maken. Nietszeggende voorstelling. Delete.
ReplyLodewijk
Keep this (1)
Moet een voorstelling dan altijd vol van betekenissen zitten…? De amusementswaarde was in dit geval groot en ook voldoende om het de moeite waard te maken. Eens iets waar je geen 3 dagen over moet nadenken om alle diepere betekenissen te vinden, kan zeker ook leuk zijn! Nuja, ieder zijn gedacht :)
Goeie avond Karen en Tom ,
Bedankt voor jullie reactie …..op mijn bericht ivm “Vrede op aarde….”
Ik zorg binnenkort voor een antwoordje want nu ontbreekt mij de tijd
om iets uitgebreider te reageren
Wat ondertussen andere community gebruikers niet hoeft te beletten om toch ook eens te reageren op dit toneelstuk…
Frank
ReplyKeep this (0)
Dat er wat kinderziektes waren is misschien wel zo, (het enige dat ik echt opmerkte was dat enkele mensen op het podium moeilijk hun lach konden inhouden) maar voor een publiek dat volledig vreemd is aan theater buiten die enkele voorstellingen die destijds verplicht waren binnen de schoolmuren (en zo kan ik mezelf zien) zijn al die dingen die al zoveel keer gedaan zijn eigenlijk toch ook nog nieuw en daardoor was deze voorstelling voor mij alvast wèl een frisse/nieuwe ontdekking.
ReplyDat ze niet de eersten zijn die met dit soort concepten afkomen heeft de amusementswaarde bij mij alleszins niet geschaad. Dat er geen ‘zware’ boodschap inzat ook niet, enkel een luchtige, maar daarom niet minder geslaagde schets van wat deze kerstperiode typeert.
Dus voor een niet-kenner-doelgroep was dit dus wel tof toneel !
Keep this (0)
Hallo Thomasje ,
Ik kan je “standpunt” heel goed begrijpen en beschouw dit als heel positief …...
Gelukkig maar dat schijnbaar veel mensen een “goed gevoel” bij deze voorstelling hadden
Anders ….. zou de Vooruit…” na verloop van tijd” voor lege zalen spelen !!!!
In de Vooruit komt een heel “verscheiden” publiek wat enkel toe te juichen is
en dat zorgt voor een aangename wisselwerking
Zelf beschouw ik mij zeker niet als een “kenner” , alleen iemand die al 30 jaar
geregeld naar theater gaat …....met een gemiddelde toch van een 15 tal voorstellingen
per jaar …..soms meer ,soms minder …naargelang het algemeen aanbod en de timing
Meer kan ik daar vandaag niet over vertellen maar dat zal in mijn antwoord zitten
naar Karen en Tom toe ….....
alleen kan ik die mail zomaar niet tussen “de soep en de patatten” schrijven
zoals we dat in onze “dierbare stede” zo schoon(en eens deftig) f kunnen uitdrukken ..:-)
Probeer gerust nog andere voorstellingen …....en geef jouw reactie
vriendelijke groeten
Frank
Dag beste mensen,
de hitte van deze broeihaard aan reacties op de nieuwste voorstelling van Ontroerend Goed in samenwerking met MONK vertaalt eigenlijk exact waar de voorstelling over gaat of wat de voorstelling beoogt (denk ik).
De voorstelling is als een warm en prettig gepresenteerd kluwen van uiteenlopende meningen over, visies, standpunten, perspectieven op de al dan niet valse warmte die de Kerstdagen in zich lijken te dragen.
Dit kluwen uit zich niet alleen inhoudelijk in verhalen en uiteenzettingen over levende kerststallekes, strikjes, kerstversiering, Nederlander(tje)s of toastjes maar manifesteert zich ook in de enscenering van dit alles (verschillende speelstijlen, decor zonder vierde wand, de muziekkeuze, ...)
Het mooie aan deze voorstelling is dat ze niet alleen entertaint, warmte geeft (zelfs letterlijk) en doet (glim)lachen. De voorstelling dwingt ook tot integere participatie, tot engagement. Ze dwingt tot nadenken door het spelen met ogenschijnlijk banale (want alombekende) feiten uit de realiteit. Ze dwingt tot nadenken over en participeren aan een ‘betere wereld’ (hoe klef dit ook mag klinken).
En eigenlijk voelt deze laatste (kleffe) bedenking een beetje als de essentie van de voorstelling aan. Vanuit een kritisch, relativerend en niet zelden ironisch meanderen langsheen alle clichés in, over, voor, met en door de Kerstperiode in Vlaanderen en Nederland slagen de makers er subtiel in de essentie van het gehele kerstgebeuren uit dit alles te puren: eenvoudig, oprecht participeren aan deze maatschappij door er een beetje goedheid in te brengen. In dit geval door en met theater dat die werkelijkheid als start-, speel- en eindpunt hanteert.
Dit is een apotheose die net kon ontstaan door twee gezelschappen samen op de scène te zetten die even gelijk als verschillend zijn: elk willen ze op hun manier met theater de toeschouwer doen participeren aan de voorstelling, aan de wereld, aan zichzelf.
Uit ontmoetingen ontstaan soms revelerende inzichten. In dit geval dat een kerstvoorstelling gewoon kan betekenen om middels theater te proberen een echt kerstgevoel – dus warm, vredig gevoel – te creëren, samen met (en dankzij) de toeschouwers.
En dat is prachtig.
Vriendelijke groet van Els.
ReplyKeep this (1)
Hela Els,
heb je ook de weg naar onze community gevonden? Mooi zo!
Alleszins, het is een feit dat de voorstelling heftige reacties pro en contra oplevert, getuige de vele community-bijdragen die in feite het topje van een ijsberg doen vermoeden. De vraag is altijd weer wie er het snelst in de pen kruipt: de pro’s dan wel de contra’s…
Ik ben blij dat je van de voorstelling genoten hebt, net als De Morgen recensente Liv Laveyne. Maar ook haar mening is niet zaligmakend, want De Standaard is dankzij Daniëlle De Regt vertegenwoordigd in het contra-kamp. Als je de twee recensies naast elkaar legt, merk je vooral de verschillen op in de aard van de argumentatie. Een pro en een contra die allebei beroepshalve in de pen moeten kruipen, het is een case study waard (waar ik me evenwel nu niet zal aan wagen). Zo is De Morgen wel te spreken over het feel good gehalte, het pretentieloze, de humor. Zij duiden de waarde van de voorstelling aan op een meer intuïtieve, emotionele manier. De Standaard maakt brandhout van de voorstelling op basis meer rationele argumenten: veel clichés, ironie als boventoon de hele voorstelling lang, van noodzaak een deugd maken door het gebrek aan acteerkwaliteiten niet tot inzet te maken, etc. Wat vertelt de voorstelling ons dat we nog niet wisten, lijkt Daniëlle De Regt van De Standaard zich (terecht) af te vragen… Even terecht staat daar de vaststelling tegenover dat we ons misschien wel goed geamuseerd hebben. Ook al moet ik erbij zeggen, maar dat is dan een persoonlijke opinie, dat het vermaak wel enkel de duur van de voorstelling meeging, en dat is vermoedelijk ook waar Daniëlle De Regt mee kampt als ze besluit met: “Als je de lat laag legt, hoef je niet hoog te vliegen om te slagen”.
Dag ellun, frank, tom, thomasje, els, karen & lodewijk (en andere lezers),
Even een reactie van iemand uit het Ontroerend Goed kamp. Zelf verschoot ik wel van de zo uiteenlopende reacties. Uit verschillende gesprekken met de toeschouwers achteraf probeer je dan een zeker patroon te trekken, zonder te veralgemenen. Maar ik merk toch zeker dat het voor een groot deel te maken heeft met het verwachtingspatroon van de kijker. En of die het stuk te neemt voor wat het is: Een kerstkomedie.
We hebben lang getwijfeld of we die echt wel wilden maken, omdat kerstmis en alles wat daarrond zweeft, enorm glad ijs is. Alles wat je erover leest en weet, zit meteen in de kitscherige en melige sfeer. En elke uitspraak die je erover wil doen, zit meteen vast in stroperigheid.
Maar we wilden er induiken.
En we wouden het publiek ook niet op het verkeerde been te zetten, door haaks te staan op de communicatie errond: “een kerstkomedie om de feestdagen door te komen”. En reken maar dat daar enorm verschillende mensen op afkomen. In de Vooruit is het publiek echt wel opener voor een experiment, maar in CC Hasselt speelden we diezelfde voorstelling voor een publiek van 200 man, waarvan meer dan 30% vijftigplussers waren. En ik ben enorm blij dat we erin geslaagd zijn om daar op een heerlijke grens te balanceren waarbij die mensen een fijne avond hebben, en ze toch iets te presenteren dat net buiten hun verwachtingspatroon valt.
De lichtheid van de voorstelling is niet alleen een bewuste keuze geweest, maar is ook het gevolg van een eerste samenwerking. Als twee groepen of individuen voor het eerst samen iets maken, is het ook logisch dat je eerst de dingen opzoekt waarin je overeenkomt, en dat daardoor de scherpe kantjes wat opzij gezet worden (ik denk aan hetzelfde wat er gebeurde bij abattoir fermé en capsule/ en jan sobrie en platel). Maar (net zoals bij die voorstellingen) wil ik de lichtheid niet goedpraten maar net verdedigen. Deze voorstelling ging daarvoor. Met Ontroerend Goed willen we enorm graag een breder publiek aanspreken en is er een constante zoektocht om daarbij ook de ervaren theaterkijker niet te verliezen. In het ideale geval vallen die alletwee samen, en ik denk dat we daar met Ontroerend Goed moeten blijven voor gaan. Maar als ik dan moet kiezen… ik ben enorm blij dat de recensent geen leuke ervaring heeft gehad, en niet ellunnnn of thomas.
ReplyKeep this (0)
Als een voorstelling zoveel reacties uitlokt, dan krijgt een mens toch wel goesting om er naar te gaan kijken!
ReplyIk heb ze helaas gemist in de Vooruit, maar kan gelukkig mijn schade inhalen dit weekend in de Herbakker in Eeklo!
Ik kijk er al naar uit!
Keep this (0)
Hallo Karen ,Tom ,andere Community gebruikers
Uiteindelijk een kleine reactie op jullie mails ……omtrent “Vrede…..”
Maar de algemene problematiek zit ,mijn inziens, dieper .
Vooruit voert het nobele standpunt om “ theatergezelschappen “ een platform in Gent aan te bieden en ik denk dat iedere toneelliefhebber dat enkel kan toejuichen ………
Het publiek blijkt vertrouwen te hebben in het toneelaanbod van “Vooruit” gezien de ruime belangstelling …
Maar de theatergezelschappen ???
De houding van bepaalde “gezelschappen” vind ik allerminst positief ,laat staan constructief te noemen Dat was eerst en vooral de aanzet van mijn mail omtrent “Vrede op aarde…..”
Voor alle duidelijkheid spreek ik in het volgende deel over een aantal toneelstukken,in het algemeen ,die in het verleden vertoond werden en niet specifiek over “Vrede op aarde…”
Zoals ik al schreef vind ik , persoonlijk, dat de toneelbezoeker veel “onafgewerkte” stukken
voorgeschoteld krijgt …,die het “embryonale stadium” nog niet eens ontgroeid zijn ……
Eigenlijk lijkt het gezegde “schoenmaker blijf bij je leest “ hier meer dan ooit van toepassing
Goeie acteurs zijn nog geen goeie auteurs …..
Laat een toneelstuk aub “groeien” …….
In vele “eigen creaties “ zitten goeie ideeen maar mijn eindbesluit is dikwijls dat er veel meer mogelijkheden in de voorstelling zaten die er ronduit niet uitkwamen (of niet belicht werden)
En ik wil best begrijpen dat er bij de acteurs/auteurs over nagedacht wordt en dat het toneelgezelschap er wel een visie zal op nahouden…… Aan alles en over alles kan men een uitleg geven maar dan zou “de boodschap” minstens
naar het publiek moeten overkomen (als er al een boodschap is )
Meestal ga ik naar een voorstelling zonder verwachtingen omdat ik niet eens weet wat ik zal
zien….want bij de reservatie dienen de meeste stukken nog “gecreeerd” te worden
een echt verwachtingspatroon is er dus niet …..
we laten de voorstelling op ons afkomen en oordelen en beoordelen achteraf
In mijn ruime toneel kennissen kring zitten er een 15 tal mensen met een abonnement
Maar hier en daar begin ik te horen dat men bepaalde gezelschappen
in de voorbije jaren genoeg kansen gegeven heeft en men die volgend seizoen wil negeren
Zelf kan ik dat gemor best begrijpen maar persoonlijk ga ik er ook van uit dat men een
toneelstuk eerst moet zien om er over te oordelen …..
Wat zag ik dit jaar ? ..op vraag van Tom ?
1) Onomatopee…..(Dood paard / De Koe / Stan ) ()
2) Banquet (was een heel aangename “smaak”ervaring …en een leuke “performance” maar “toneel” kun je dit met moeite noemen )
3) Iets anders(Lazarus) ()
4)Vrede op aarde… (Ontroerend Goed/Monk ) (*)
1) De Zandman (In Vitro) …..om een of andere reden ging deze voorstelling niet door op de vooropgestelde dag en na overleg met het bespreekbureau werden onze tickets terugbetaald
2)Wolfskers (Toneelhuis) heb mijn ticket weggegeven omdat ik met een concert in de Brusselse AB zat (maar ik was al niet gelukkig met Mefisto… dus erg vond ik dat niet )
De community site ,Karen, zal ongetwijfeld nog moeten groeien ….maar wat kritische / negatieve reacties op de site zorgen blijkbaar toch voor wat meer “leven” …
Schijnbaar moet men geregeld eens tegen de schenen schuppen om wat reacties los te weken .
Als nu nog wat meer mensen de site ontdekken en voor een reactie zorgen dan wordt het
uitwisselen van de ideeen (en de diverse visies ) nog een interessante zaak en dan kan het
best een informatief kanaal worden …….
Om toch even terug te keren naar “Vrede op aarde…..” ……las ik diverse visies
waar ik best kan inkomen …..en die ik ook wel kan aanvaarden ……
Maar of het gezelschap die visies ook allemaal geslaagd naar voren bracht betwijfel ik ….
Ik vond het aangenaam iets te lezen uit het “kamp” van Onroerend Goed
En misschien konden wij daar wel dieper op in gaan……maar of dat interessant is naar de algemene community gebruiker toe betwijfel ik (anders ben ik bereid daar wel dieper op in te gaan …maar dan wordt het wel heel specifiek )
Toch alvast een voorstel naar de opbouw van de “community” site toe ….
Als men op de “community” site aanlogt ziet men wel “wie” en “wanneer” een boodschap geschreven heeft /werd maar niet het onderwerp …….
In Vooruit gebeuren vele activiteiten en het is niet altijd duidelijk
over welke voorstelling men het juist heeft ….
Zou de mogelijkheid om een “onderwerp” te vermelden niet kunnen overwogen worden ?
Next stop : The Needcompany …Lobstershop (donderdagavond) (hiervan konden we toch al een en ander lezen op de Needcompany site )
Vriendelijke groeten
Frank
ReplyKeep this (0)
Een reactie op mijn eigen mail ….....
want er waren een paar dingen uit verdwenen ....:-)))))
Onomatopee kreeg 5 sterren …....() “Iets anders” en “Vrede….” elk 1 ()
Banquet kende ik geen beoordeling toe ….om de vermelde reden
Frank
En nog een reactie op mijn eigen mail …
eerder een toevoeging ..
WAAROM moet elk gezelschap ( min of meer) zijn eigen stuk schrijven ???
Waarom zijn de gevestigde waarden niet goed genoeg ?
Omdat alle parochiale gezelschappen het ,ondertussen , spelen ?
Ibsen / Pinter /Ayckbourn /Claus….....zijn enkele namen die mij door het hoofd zweven
maar als ik mijn archief zou raadplegen krijgen jullie er allicht nog een tiental bij
Is daar iets verkeerd mee ?
En men kan op die teksten verder bouwen als men iets te vertellen heeft…
Een vraag ? .....Iemand een antwoord ?
Jaren geleden dat binnen de Vooruit nog iets uit die archieven gespeeld werd
(en als ik fout ben..fluit mij terug … )
mvg
Frank
ReplyKeep this (0)
Wat fijn dat een theatervoorstelling nog zo’n ketting van reacties kan loswerken. Ik ben zelf niet iemand die zo onmiddellijk overal mijn mening wil over geven, maar na deze boterham voel ik het een en ander naar boven borrelen. Ik zag zelf de voorstelling en vond ze op verschillende manieren boeiend… hier dus waarom. Er zitten volgens mij verschillende interessante discussiepunten in die de voorstellingen die ik tegenwoordig in het Vlaams theater zie beheersen.
Er wordt een begrijpelijke kritiek gegeven op de luchtigheid van de voorstelling. Het gebrek aan diepgang, etc… persoonlijk had ik daar weinig last van. Integendeel. Ik ben blij dat het nog kan, ik bedoel een leuke pretentieloze voorstelling maken zonder dat dat zoveel meer hoeft te zijn. Bij de meerderheid aan “diepere” of “gelaagdere” voorstellingen voel ik me eerder bedrogen. Ze dwepen doorgaans met een paar makkelijk te verzamelen loodzware teksten, waar ik nauwelijks de kans krijg om enig vat op te krijgen en mikken vooral op het overschatte bevredigende gevoel dat mijn hersens eens goed kraken zou moeten opleveren. Onderschat wordt dan weer de kracht van de goeie komedie die ik in Vlaams theater (en film – pakweg zelfs Vlaamse fictie en general) gewoon mis. Deze voorstelling was tenminste al een stap in de goede richting. Ik heb me wat misplaatste pretentie betreft vooral gefrustreerd bij voorstellingen als Iets Anders (Lazarus) en de laatste Wim Vandekeybus (schitterende choreografie, als altijd – tekst maakt alles kapot)
Het is aartsmoeilijk om een paar keer een spontane oprechte lach te krijgen van een publiek en die heb ik hier toch een aantal keer niet kunnen onderdrukken. Ik kan dan ook enkel toejuichen dat er gezelschappen zijn die hun eigen tekstmateriaal schrijven en op voorstellingen uitkomen die bij de realiteit van vandaag lijken te passen. Wie veel fictie ziet wordt logischerwijze nog moeilijk verwonderd en kent van de meeste klassieke scenes al snel de afloop, hoe briljant die klassiekers ook geschreven. Het zijn gezelschappen als deze die denk ik de tijd en ruimte moeten krijgen om hun eigen klassiekers te creëren en daarbij hoort dat ze een weg moeten afleggen langs mislukkingen, half geslaagde voorstellingen, slecht uitgewerkte goede concepten en kleine successen. Vooruit is gelukkig een huis waarin zulks kan plaatsvinden. Bij deze voorstelling was ik gelukkig met een aantal vormen en ideeën die, hoe klein en onuitgewerkt ook, me konden verbazen. Een van de constantes daarin was hoe net die “clichés” niet uitgewerkt dienden te worden, maar hoe gespeeld wordt met wat je al weet van wat gaat gebeuren. Iemand van de critici op deze pagina plaatst dit binnen de ‘Vlaamse Stijl’, en hoewel enige gelijkenissen niet te ontkennen zijn, deed deze productie me weinig reflecteren over wat STAN of Discordia ooit deden? Ik had het gevoel dat er iets anders aan de hand was… Geen reproductie van een ondertussen al gedoodverfde doctrine, maar eerder een frisse groep mensen die hun manier van theater maken op een publieksvriendelijke manier trachten vorm te geven. Jonge makers op zoek naar een publiek en naar de reacties te horen een zoektocht die niet onopgemerkt voorbij gaat.
In de hoop dat hun volgende voorstelling geen Clausadaptatie is, wens ik u allen nog een vruchtbare discussie
Hoorde dat er in Antwerpen een programmeur op een van de onzen af is komen stappen met de mededeling dat ze ‘grote problemen’ had met deze voorstelling.
Tjeemig de peemig dacht ik.
Grote problemen. Daarbij denk je dan toch aan ermee naar bed gaan en er weer mee opstaan. Moeten we niet iets doen?
Maar en passant verklaarde ze hierna dat ze met een beleid bezig was om Nederlandse gezelschappen zo veel mogelijk te gaan weren en dat deze voorstelling haar wel op het idee had gebracht dat ze op de goede weg zat. Wat het grote probleem ook weer in een iets ander perspectief plaatste. Wij hebben dan ook opgelucht ademgehaald dat we met het veroorzaken van een groot probleem tegelijkertijd ook de oplossing hadden aangereikt.
Ik begin mijn betoogje maar even met deze vrolijke anekdote om aan te tonen dat je als theatermaker soms op moet boksen tegen de meest afgrijselijke willekeur. Zo zit het wereldje, meen ik te kunnen zeggen na tien jaar botte ervaring, nu eenmaal in elkaar. Niets is zeker, zit de wind mee dan kan het gebeuren dat dezelfde voorstelling een hype wordt die bij tegenwind tot aan de grond toe wordt afgebroken en wordt er toch vooral kirrend op gewezen dat het zo ‘orgineel’ is allemaal om met kerst met zoiets aan te komen. Iets wat in een ander tijdgewricht dus juist weer ‘grote problemen’ kan veroorzaken.
Het is nu eenmaal inherent aan dit vak, waar je jezelf toch min of meer tentoonstelt. Het is moeilijk en soms onrechtvaardig, aangezien je maanden met iets bezig bent dat in twee minuten door iemand kapot gemaakt kan worden, maar goed, daar valt op zich wel mee te leven.
Waar ik als maker steeds meer moeite mee krijg is het feit dat de kritiek schijnbaar steeds vaker in een politieke context geplaatst wordt. Dan gaat het ineens om algemeen beleid: waarom neemt dit theater deze voorstelling? En dat terwijl er toch ook wel gewoon inhoudelijk over de voorstelling gesproken kan worden. Een kleine bloemlezing uit deze discussie om mijn mening hopelijk te kunnen staven:
“Steeds meer ,worden de Vooruit bezoekers geconfronteerd
met stukken die ronduit “onafgewerkt” zijn
en ik vind dat persoonlijk onaanvaardbaar!!!!”
Deze opmerking bevestigt een trend van de afgelopen jaren dat er toch maar vooral weer teruggegaan moet worden naar ‘affe’ ‘geregisseerde’ voorstellingen. Op zich kan dit een aardige discussie opleveren, hoewel het voor een groot deel natuurlijk ook een kwestie van smaak is: wat voor de één onafgewerkt is, is voor de ander alweer te gelikt. Hoe dan ook, deze opmerking vind ik politiek: “wij de toeschouwer” (excuus voor deze verwarrende samenstelling, maar er wordt vanuit meervoud gesproken terwijl er sprake is van één persoonlijke mening) pikt het niet meer, er moet iets aan het beleid veranderen. Ik ga even verder:
“Tegenwoordig maken de theatergezelschappen ,
of de kunstmatige samenstellingen ervan , schijnbaar geen enkel probleem met
iets op de “toneelliefhebbers” los te laten dat eigenlijk niet eens als voorstelling zou kunnen benoemd worden”
Volkomen persoonlijk en naar mijn smaak nogal oneerbiedig naar de theatergezelschappen toe, maar weer als een tendens gesteld (waar tegen opgetreden zou moeten worden). Net als:
“Laten we het publiek maar opdraaien voor onze onkosten ”…..lijkt de stelling te zijn
Het publiek heeft nu eenmaal moeten reserveren voor” onbestaande stukken..”
op een moment dat Vooruit ze ons aanbiedt (wat van Vooruit eigenlijk begrijpelijk is )”
Het publiek moet niets. Verder suggereert deze opmerking een kwaadaardige gedachtegang van de maker die ik me in de verste verte niet kan voorstellen. Maar goed, dit ligt al heel dicht tegen een polulistische gedachtegang; niet het publiek overigens, maar de belastingbetaler draait op voor onze onkosten. Het is waarschijnlijk vanuit een soort wrevel gesteld, maar hoe zie je het dan voor je? Afschaffen die handel? Een publieksjury instellen die gaat bepalen of iets vertoond mag worden? Nogmaals: ik vind dat erg politiek, en verder niet heel inhoudelijk. En verder blijf ik het toch een beetje gevaarlijk vinden als niet het kunstwerk, maar de kunstenaar aangevallen wordt. Nog maar eentje dan:
“Een voorstelling als deze (Vrede op aarde …enz ) is pure bezigheidstherapie…..
er zitten heel veel mogelijkheden in……maar die kwamen er ronduit niet uit
omdat het stuk niet afgewerkt is ……..
Een persoonlijke kritiek ,die steeds maar meer en weer terugkeert
en steeds maar meer en meer toepasselijker wordt op de ons aangeboden ” stukken” …..
Wie hier zijn verantwoordelijkheid dient op te nemen laat ik even in het midden ..”
En hoe zit het dan met je eigen verantwoordelijkheid als ik vragen mag? Of laat je die ook in het midden? De kriticaster, of deze nu professioneel schrijft of niet, heeft toch ook een verantwoordelijkheid? Ik wil het best eens over verantwoordelijkheid hebben, maar dan wel zonder gezwollen tendentieuze uitspraken.
En dit raakt eigenlijk mijn punt. De ‘actie’ (het maken van een voorstelling) moet altijd verantwoord zijn. Daar ben ik het mee eens en ik zou mijn eigen groep niet kennen als ik niet zou weten dat er met heel veel gevoel voor verantwoordelijkheid gemaakt en geschreven wordt. Maar ook daarbuiten, ik kan het werk van mijn collega’s heel goed of verschrikkelijk of matig vinden, het laatste wat ik vermoed is een gebrek aan verantwoordelijkheid. En eigenlijk vind ik dat de reactie in ieder geval in zekere mate ook verantwoord moet zijn. Woorden als ‘grote problemen’, ‘bezigheidstherapie’, ‘stukken’ tussen haakjes, ‘verantwoordelijkheid’ refereren aan iets onbepaalds, onconcreets onheilsachtigs – als iets wat niet zou mogen bestaan. Ik vind het echt vervelend dat mensen in hun kritiek zo persoonlijk badinerend worden.
En dan nog even verder op de reactie van Tom Bonte:
“Beste Frank,
eerst en vooral: je hebt hem misschien nog niet veel gebruikt, maar je gebruikt hem voor de juiste doeleinden: ons community-forum. Het is inderdaad een forum en daar horen positieve én negatieve commentaren thuis. Over het algemeen zijn de reacties hier positief, maar we hebben ook al negatieve reacties op voorstellingen gekregen vóór de jouwe hoor (als dat een troost mag wezen). “
Maar moet er nu ook al getroost gaan worden? Was er dan iemand gekwetst? In dat geval moeten we misschien maar gaan stoppen met toneelmaken, dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest. En wordt er nu vanuit de Vooruit echt gemeend ongenuanceerde uitspraken te moeten gaan troosten met het feit dat er (gelukkig?) meerdere negatieve reakties zijn? Vervolgens:
“Ik spreek je vaststellingen omtrent deze voorstelling uiteraard niet tegen”
Waarom niet? Bezoekers verkondigen toch geen heilige meningen? Bovengenoemde ‘vaststellingen’ vind ik als gezegd behoorlijk subjectief en mogen wat mij betreft dan ook geen vaststelling heten. Ze schreeuwen juist om tegenspraak.
En dan nog iets waar ik me al langere tijd aan irriteer:
“Mijn commentaar op de voorstelling is van heel andere aard. Met de zoetstroperigheid kan ik zeker leven, maar het concept om een voorstelling te maken die maar niet begint, die nooit echt op dreef komt en uiteindelijk, als alles ten einde is, in feite nooit gestart is, is een oud recept. Haal je herinnering aan een aantal voorstellingen van STAN of De Koe naar boven en je merkt hetzelfde recept. Daarbij is het ondergraven van het verhaal de inzet van de avond. Het vertellen staat naast de onmogelijkheid ervan. De zaken blokkeren en de acteurs draaien in rondjes. Dat is in feite zo oud als de zogenaamde ‘Vlaamse Golf’ in het theaterlandschap, waarbij precies deze non-voorstellingen hoge ogen gooiden.
Uiteraard doet deze voorstelling dat niet meer, we kennen de ingrediënten en smaken de soep niet meer… of missen dat ietsje extra, al zal dat misschien net de kitsch zijn die eigen is aan deze voorstelling.”
Opnieuw een tendens. Het spijt me, maar dit gaat niet over de voorstelling. Als je je laat verleiden tot dit soort algemeenheden moet je allereerst echte kennis van zaken hebben.
Ik werd hier voor het eerst mee geconfronteerd in een discussie een jaar of vijf geleden toen iemand MONK “stijlpikkers zonder de inhoud mee te nemen” noemde van groepen als Dood Paard en STAN. Ik kon er op dat moment nog wel om lachen; later niet meer. Steeds vaker worden wij beschreven door mensen die ons eigenlijk helemaal niet kennen als een groep die op (bijvoorbeeld) Dood Paard zou willen lijken. Ja, of STAN, of Discordia, of wat dan ook. Feit is dat, als je onze geschiedenis kent, MONK van dezelfde school afkomstig is als Dood Paard en voor een groot deel Het Barre Land. De opkomst van deze groepen heeft ook voor een golfje gezorgd in het theaterlandschap. Omgekeerd werden zij zo nu en dan verweten epigonen te zijn van Discordia. Het probleem in eerste zin vind ik dat, wanneer je gaat kijken naar waar een groep ‘vandaan komt’ je in een kip-of-het-ei discussie verzeild dreigt te geraken. Elke groep is weer beïnvloed, elke stijl is beïnvloed en zal op zijn beurt weer beïnvloeden. Gelukkig maar. Problematisch wordt het wanneer er veralgemeniseerd gaat worden, zoals: die groep hanteert die en die stijl en met die stijl heb ik het nu wel weer een beetje gehad. Is het de schuld van die groep dat iemand lijdt aan beroepsdeformatie? Het kan de schuld van een groep toch niet zijn dat mensen blasé geraken? Het is allemaal zo algemeen en weer zo politiek als: wij bepalen wel even of het met die en die stijl nu wel welletjes is. Het kwalijke eraan vind ik dat het (opnieuw) de integriteit van de maker in een kwaad daglicht stelt. Alsof wat hij of zij maakt niet oorspronkelijk kan zijn, want lijkt op die en die. Nu is natuurlijk niets echt helemaal oorspronkelijk in die zin dat je niet objectief kunt vaststellen dat zelfs die en die oervoorstelling die de wereld even op haar grondvesten deed schudden helemaal oorspronkelijk was. Om die reden zou je eigenlijk al voorzichtig moeten zijn met dit soort uitspraken. Omgekeerd gaat natuurlijk geen enkele maker op een dag aan het werk met het idee om even die en die groep na te gaan doen. Als mensen ons desondanks van epigonisme willen beschuldigen (@ Tom Bonte enigszins gechargeerd, niet per se op jouw verhaal) dan wil ik graag afspreken dat er eerst goed naar onze geschiedenis gekeken wordt. En eigenlijk zou je al onze voorstellingen gezien moeten hebben. Om vervolgens te concluderen dat we als groep erg veel geleerd hebben van Kas en De Wolf, dus laten we daar dan ook maar epigonen van zijn.
En dan nog deze:
“Zij duiden de waarde van de voorstelling aan op een meer intuïtieve, emotionele manier. De Standaard maakt brandhout van de voorstelling op basis meer rationele argumenten: veel clichés, ironie als boventoon de hele voorstelling lang, van noodzaak een deugd maken door het gebrek aan acteerkwaliteiten niet tot inzet te maken, etc. Wat vertelt de voorstelling ons dat we nog niet wisten, lijkt Daniëlle De Regt van De Standaard zich (terecht) af te vragen…”
De Standaard maakt helemaal geen brandhout van de voorstelling op basis van rationele argumenten, maar op basis van subjectieve argumenten. Dat mag ook allemaal, maar laten we mooi geschreven subjectiviteiten niet gaan beoordelen als zijnde rationeel.
Zo, dit gezegd hebbende, ik heb de voorstelling nog niet eens gezien en ga morgen kijken in Amsterdam, waar ik me erg op verheug. Ben stikjaloers dat ik er niet aan heb kunnen meewerken, maar er werd thuis een baby’tje geboren vandaar.
ReplyKeep this (0)
Beste,
Vergeet niet dat een toneelgezelschap(onbepaald lidwoord) en een publiek
volledig tegengestelde belangen hebben
Ik heb mijn gevoel verwoord naar aanleiding van een aantal toneelstukken
die ik in de Vooruit zag …..
En eerlijk gezegd ook bewust zwaar negatief geweest om reacties uit te lokken
want als ik braafjes blijf dan kabbelt alles rustig door
Een reactie van de podium kant uit is even gekleurd als de
persoonlijke visie
Dat je mijn verwoordingen op de korrel neemt kan ik best aanvaarden
want ik weet heel goed dat wie zijn kop uitsteekt …..ook de “slagen “krijgt Dat je Tom en mij op hetzelfde hoopje veegt …...zegt veel
En voor alle duidelijkheid wordt er na een voorstelling altijd een deftige pint gedronken
en hoor ik links en rechts ook wel de reacties van andere toneel kennissen
die ik in mijn eigen mail dan ook verwoord heb …..
(vandaar de ” wij ” vorm )
Ik wens je in ieder geval een aangename voorstelling ,een prettige Kerst
en tot later ….